arkadaşlar çoğumuz bir okul öncesi eğitim kurumunda çocuklarla içiçeyiz.zaman zaman farklı davranış ve uyum sorunları ile karşılaşıp neler yapacağımız konusunda çaresizliğe düştüğümüz anlar mutlaka oluyordur.karşlaştığıız davranış bozuklukları ,çözüm yollarnız ,tavsiyeleriniz,önerileriniz neler olur bu konuda yazışalım.(tırnak yeme,alt ıslatma,okula uyum sağlayamama,örümcek adam tutkusu,...vb)

BENIMDE BIR OGRENCIM OKULA DAHA BASLAMADAN OKULDAN AYRILDI UYUM PROBLEMI VARDI ANNESINDEN AYRILAMIYORDU KADEMELI UZAKLASTIRMA YONTEMINI DENEDIK YANI ANNEYI BIR HAFTA SINIFA ALDIK DAHA SONRA BIR HAFTA SINIFIN DISINA ALDIK ISTEDIGI ZAMANLARDA ANNESINI GORMESINE IZIN VERDIK DAHA SONRA ANNEYI OKULUN DISINA YOLLAMAYI DENEDIK AMA OGRENCIM HIC BIR SEKILDE ANNEDEN 5 MT UZAKLASMADI REHBERLIK SERVISIYLE CALISTIK IKI AY REHBERLIK SERVISINDE YARDIM ALDILAR OLMADI REHBERLIK SERVISIMIZ COCUGU ANNESIYLE BIRLIKTE PSIKIYATRIYE YONLENDIRDI BU SEFERDE COCUK GITTI VE OKULDAN IYICE SOGUDU ARTIK HIC GELMEK ISTEMIYOR. OKULDAN ALDILAR BEN HIC BIR SEY YAPAMADIM ELIMDEN GELEN HERSEYI YAPTIM AMA ONU OKULA KAZANDIRAMADIM

arkadaşlar bu konuda o kadar çok sıkıntı yaşadım ki hangi birini anlatayım:veliler sanıyorki bizim sihirli bi değneğimiz var dokununca herşey mükemmel olacak.düzelen çok şey oluyor fakat beklentilere ne kadar yanıt veriyor bilinmez....
öncelikli eÄŸitim ailede baÅŸlar bunu anlamak anlatmak her zaman kolay olmuyor tabiki...benim yuvaya (okula)uyum saÄŸlamakta zorlanan çocuklar için önerim,ilk günler o çocuÄŸu diÄŸerleriden erken yolayın evine ve bunu diÄŸer çocuklara pek hisettirmeyin yoksa onlarda o tutumu benimsiyor..sınıfta sesinizi yükseltmeniz gerekn drumlarda  kontrollü olun,okula getiren kiÅŸiyi siz belirleyin mümkünse servis kullandırın,aileye rehberlik edeck bilgilendrici yazılar verin.çünkü uym sürecinde ailenin tutumu çok önemlidir...olumsuzluk durumnda kurumu öğretmeni suçlayan yaklaşımlar çok yaygın olduÄŸu için öfkenizi dizginleyin bu bizi dahada antipatik gösterecektir.......sınıfta özel çocuklarımmız varsa mutlak idarecinizle görüşüp çözüm arayışına giriniz,en azından özel çocuklarımızın okula devam süresini  kısaltınız.çünkü verimsiz geçen kocaman bir gün yerine verimli geçen daha az bir zaman daha deÄŸerlidir.

işiniz zor hocam ama sürekli bağırmak çok yararlı olmuyor çünkü artık alışıyorlar ve zararı gören bizler oluyoruz eve geldiğimizde koca bir baş ağrısıyla boğuşmak zorunda kalıyoruz.okulun ilk günlerinden itibaren otoritemizi koymamız gerekiyo yoksa işin içinden çıkamayız önce kendinizi onlara fazlasıyla sevdirin güler yüzlü olun daima sözünüzün arkasında durun yoksa en ufacık bir açığınızı yakalarlarsa bir daha inanmazlar bunun olmasına izin vermeyin bizler eğitimciyiz veliler kadar sabırsız değiliz ama şu varki kendinizi sevdirin ben bunu yararlı olduğunu düşünüyorum başarılar hocam........

çocuklara bağırmak onlarıda bağıran çocuklar yapmaktan öteye götürmüyor.yararı olmaz arkadaÅŸlar deneyip yaÅŸamışsınız zaten.sabır hoÅŸgörü kiÅŸiliÄŸinizin bi parçası deÄŸils eÄŸer: bu mesleÄŸi yapıp yapmama konusunu gözden geçirin derim .bizim iÅŸimiz en meÅŸavkatlisi bana göre....sınıf kurallarını bozan çocuklarınızı düşünme sandalyesine alıp yaptığı çirkin davranışın sonucunda arkadaÅŸlarına katılamadığını anlatın.düşünüp hatasını anlayınca özür dileyip sınıfa katın.yada haylaz çocuklarınıza yardımcı öğretmenlik gibi roller verin,sınıfta yakınınıza oturtun yaramazların kontrolu daha kolay olur.iki yaramazı yan yana oturtamayın   vb gibi önlemlar alabilirsiniz.

anlıyorum  sizin iÅŸiniz daha zor, sözlerinizi ÅŸaretlerle destekleyin bari.Allah kolaylık versin

[gülesewdalı arkadaşımız: slm arkadaslar beimde sürekli yalan söyleyen bi öğrencim var arkadasıyla kavga edip ağlıyo sora cantasını alıp eve gitmek istiyo bu da yetmezmiş gibi diyoki sen beni dövdün diyo napayıım yardım edin

Arkadaşım bu gerçekten çok zor bir durum, hem çocuğun böyle kötü bir alışkanlık içinde olması, böyle bir kişilik geliştirmesi, hem de çocuğun ailesi tarafından "çocuğumuzu dövdün" suçlaması ile karşı karşıya kalma gibi bir durum söz konusu...
Çocuk yalan konuştuğu zaman, bence çocukla tek başına birebir konuşulmalı ,sakin bir şekilde yaptığının yanlış olduğu ifade edilmeli, empati kurdurulmalı ama bunlar yapılırken gayet sevecen, çocuğa oldukça güven veren bir tavır ile yaklaşılmalı, aksi takdirde daha kötü sonuçlara yol açabilir.
Ayrıca; böyle bir alışkanlığı olan çocuğun ailesi ile iletişim halinde olmak gerekli, aile çocuğunun bu davranışından mutlaka haberdar olmalı.