Küçükten Görmedim Ana Kucağı

Ali Ercan, Kara Kaş Gözlerin Elmas ve Niğde Türküleri adlı kitabında "Mustafa Songur" isminde bir kişiden dinlediği bu türkünün hikayesini aynen şöyle anlatmaktadır:

"Bir buçuk asır evvelden beri NiÄŸde'nin DikilitaÅŸ, Ferhenk, Kavlaktepe,  Badamderesi ve Çamardı köyleri arasından Ulu yol diye bir yol geçer. O tarihlerde Erzurum'dan hareket eden kervancı bu yolu takiben Suriye'ye kadar gider,Suriye'den kalkan bir kervancı ,Ä°stanbul'a kadar yine bu yoldan geçermiÅŸ. Kervancıların dinlenme yeri ise Adana,Pozantı'yı geçtikten sonra Ferhenk köyünde,ÅŸimdiki içmecenin bulunduÄŸu muhitte öz dedemin yaptırmış olduÄŸu handa konaklarlarmış, veyahutta aynı muhite bir saat mesafede bulunan eski ismi Enehil, ÅŸimdiki ismi DikilitaÅŸ olan köyde konaklarlarmış. O zamanda Kanlı Bulduruç diye anılan semtte her iki yönden gelen kervancı kış mevsiminde birkaç ölü verirlermiÅŸ. Åžiddetli bir kış mevsiminde zengin iki kervancı kardeÅŸ,Suriye'den hareket ederek Bulduruc'a gelir ve orada ÅŸiddetli bir tipiye tutulurlar. KardeÅŸlerden biri tipide boÄŸulur ve ölür. KardeÅŸini kaybeden diÄŸer kervancı ölen kardeÅŸinin üzerine kapanır ve bu türküyü yakar."


Kaynak:
ERCAN, Ali, Kara Kaş Gözlerin Elmas ve Niğde Türküleri, s.26,27, Niğde İl Basım
Evi, NiÄŸde, 1965

Öğrt. Gör. Hakan Tatyüz