birer birer kayıp giderdi her bir sevilen, yenisi gelmez, eline geçmez hele ki değeri hiç bilinmeyen, yürekte varsa sevgiden de ötesi,
sen ağlasan da boş, ışıkta yaksan nafile, odan karanlık hep loş, hayatın emri hep koş, bayağı bir bekledim boş,
yaÅŸantım sanki bir savaÅŸ ve hoÅŸta bazen,  ateÅŸ kesildiÄŸinde ve de sular durulduÄŸunda, yoksa hep gülerdi insan, hep kalırdı masum, saygıda bir kusur ettiÄŸinde minnetinde deÄŸeri yok, kafalarda hesaplar yapılır ve mesafeler konur, fakat bu kalp unutmaz, unutamaz ki zaten, her kalp yıkılır ancak yenisi bulunamaz bir mesken, her anım birini özler, rüyada yolunu gözlediÄŸim, düşünceler ve benliÄŸimle canlanır tüm hatıralarım, bitince yalnızım, gözümü açtığımda kalmışım yanımda ailem ve birde arkadaÅŸlarım....

gelsin hayat bildiÄŸi gibi gelsin, iÅŸimiz bu yaÅŸamak,
unuttum bildiğimi doğarken, umudum ölmeden hatırlamak...

şimdi boşuna bakma saate zaman geç oldu, dün annem elimi tutarken bugün 29'da doldu, vakit can almaz ancak can yakar,
fakat bir bekle bak, nakavt olursan çok sakat, mücadeleyle geçen hayatta son round, kazanmak herkes ister,
ne istediğini bilmektir önemlisi var mı listen, hayallerin, hırsın, cesaretin, sabır selametimse intikam felaketimdir,
ne mektebimde vardı huzurum, ne vardı evde, çıkıp bir başıma aÄŸlamaktı belki caddelerde, hayallerin kurulduÄŸu ve düşlerin yok olmadığı, bu gözlerinse dolduÄŸu, zamanın donduÄŸu bir yerdeyim, düşünceler dumanlı daÄŸlar aynı, gözse puslu,  bir bakmışım mesafeler uzun ve tozlu, benimse yol yürür gider bir seyyah olurum, ne paranın bir deÄŸeri vardır aslında, ne de ÅŸerefle onurun...

gelsin hayat bildiÄŸi gibi gelsin, iÅŸimiz bu yaÅŸamak,
unuttum bildiğimi doğarken, umudum ölmeden hatırlamak...

ameleydim eskiden şafak sökerdi her gün işe giderken, cebimde yoktu bir kuruş ve Üsküdarımın her bir yeri yokuş,
her gün yeni bir suç, ittiler fakat ben olmadım tuş, kanatlı doğmamış kuş, vakit hiç geçmemişti, ben hep aynı yerde saydım,
ekmekle vardı kavgam daha bir sertti günler, ve geçmişeydi saygım, gelecekti kaygım, kelebekti kalbim,
akar giderdim olsa bile bir derdim hep gülerdim, ve ağladığımı görebilen bir annem birde ben, inceden bir perde vardı gözlerimde,
göz görür fakat dilim susardı, ayaklarım, elim, kolumda bağlı, hayat bu dile kolay velakin her bir yerine ağrı,
ve kimi zaman düşündüm, aslında hiç üşenmedim ben hep düşündüm, hayata karşı dört silahşör hep güler sanmıştım,
bu öyle lanet olası tos bir pembe ki bir baktım her şey ciddi ve hemen uyandım...


gelsin hayat bildiÄŸi gibi gelsin, iÅŸimiz bu yaÅŸamak,
unuttum bildiğimi doğarken, umudum ölmeden hatırlamak...