Nasıl ayırabiliriz ki kişiyi toplumdan. Kişi için yapılan da topluma yönelik değil midir zaten? Ayırmayalım bence, birleştirelim. Ne dersiniz?

Buzmavisi'ne katılıyorum. Sanat çöplükten cennet bahçeleri yapmaktır.

Bu gibi sorular bana anlamsız düalizmi hatırlatır. Anneni mi babanı mı daha çok seversin? Ya da televizyon faydalı mı zararlı mı ? Gibi soruların tek bir cevabı yokur. Ayriştirılamaz konulardır bunlar. Sanat Kim içindir? hayvan için değil. Ya da Bitkiler için de değil. Tabiki insan için. Peki insan nedir? Ne yapar? Düşünür ? düşünen ne yapar? Toplum içinde yaşar. İnsanlar toplumu meydana getirir. Hayvanlar ise toplulukları... Sonuçta bunu ayırmaya gerek yok. Sanat için olan aynı zamanda ortak özne olan -ama edilgen ve etken olan- özneye göre değişir.

   Ne için sanat, sorusuna hem sanat için sanat hem toplum için sanat derim,çünkü milletleri üstün noktaya getirebilmek için sanatı üst noktaya taşımak gereklidir.Elbetteki sanatı hayvanlar ve bitkiler anlasın diye yapan yoktur ;ama hayvanlar ve bitkiler sanata konu edilerek insanları eÄŸitmek mümkündür,kanaatimce de daha etkilidir.
   Tartışılan konu her ne kadar farklı bir yönelim olduÄŸunu gösterse de yollar ayrı noktadan baÅŸlasa bile sonuçta aynı noktada son bulur.Toplumun zevkini yükseltmek için sanatı yüceltmek gerekir.Sanatı yüceltmek için de ona hizmet gereklidir.

       Bence sanatçının insanları mutlu etme gibi bir görevi yoktur.Sanat için savunduÄŸu düşünceleri yaÅŸaması gerekli mi tartışılabilir;ancak bir okur olarak düşüncelerini paylaÅŸmadığım sanatçıların beni ifade eden ÅŸiirlerinin, yazılarının olması bir ÅŸeyden faydalanmak için illa da o düşüncenin esiri olmak gerekmediÄŸi kanısını bende uyandırdı.

sanatçının fikriyle benim fikrimin uyuşmasını beklemiyorum.

 sanatçının kendi eserleri ve iÅŸi ile tutarlı olması gerek   diyorum. ama hayata bir deÄŸer katmalı herkes. yoksa padiÅŸahla 10 m öteden iÄŸneden iplik geçiren adamın hikayesine döner dünya.     

ne için sanat sorusuna verilecek cevap genel gecer bir cevap olamaz nitekim edebiyatçılar şairler sanatcılar bu konuda hiçbir zaman uzlaşamamıştır....ben bir şiiri okurken gözlerim ruhum hep okuduğum şiirdeki kalıba kelimelerin şiir içindeki estetik duruşuna takılıyorum bu konuda diyebilirim necip fazıl ın olmazsa olmaz olarak gördüğü kuralları benimsemiş olduğumu faruk nafiz in şiirlerini pınardan akan bir su gibi gördüğümü söyleyebilirim ama bu zevki bu anlayışı okumaktan zevk almadığım orhan veli bazı şiirlerinin ruhumda bıraktığı iz edebiyat dünyasının nakkaşı yahya kemalin şirlerinden daha derin olabiliyor...yine şiirleriyle ruhumuzu incelten sezai karakoç tan sonra onun izinde giden amacı sezgiden çok anlaşılmamak olan bunun için saçma sapan kelimeler türeten şaiirler de var sonuc olarak sanatın ne için olduğundan çok sanatı yapanın kim olduğu önemlidir şayet karşımızdaki kişi sanatcıysa sorgulamadan okuyalım keyfini çıkaralım kafamızda bir takım kurallarla bir esere yaklaşmayalım özetle düşüncelerim bunlardan ibaret
çok fazla derine gitmemek lazım burada akıl mı kalp yada ruh mu diye bir soru sorarsak herÅŸey alt üst olur