Paris Konferansı (18 Ocak 1919)
  Ä°tilaf Devletleri yenilen devletlerle imzalanacak barış antlaÅŸmalarının ÅŸartlarını tespit etmek ve bozulan dengeleri kendi lehlerine kurmak için Paris’te bir barış konferansı toplamıştır. Bu konferansa 32 Devlet katılmıştır. Konferans Ä°ngiltere ve Fransa’nın etkisi altında kalmıştır. Paris’te ilk olarak Milletler Cemiyetinin kurulması kararlaÅŸtırılmıştır. Ancak ABD diÄŸer konularla fazla ilgilenmemiÅŸ ve infirat (yalnızlık) politikasına geri dönmüştür. 
  En fazla tartışılan mesele Osmanlı ile imzalanacak olan antlaÅŸma olmasına raÄŸmen;aralarında çıkar çatışmasına düşen galipler Osmanlı ile imzalanacak olan antlaÅŸmayı karara baÄŸlayamamışlardır.
  Batı Anadolu’nun kendisine bırakılması için çaba harcayan Yunanistan konferansa Batı Anadolu’da Rumların çoÄŸunlukta olduÄŸunu gösteren ve Ä°zmir civarında Rumların Türkler tarafından katledildiÄŸini ileri süren sahte raporlar ile geldi. Güçlü bir Ä°talya’nın Batı Anadolu’da varlığını istemeyen Ä°ngiltere Yunanistan’ın verdiÄŸi sahte raporları kullanarak Ä°zmir ve civarının Yunanistan tarafından iÅŸgal edilmesini Konferansa kabul ettirdi. Ä°talya ise bu durumdan dolayı konferansı terk etti. Ä°tilaf devletleri arasında ilk çatlak oluÅŸtu.
  Osmanlı ülkesini milletler prensibine göre bölerek; ilgilendiÄŸi bölgeleri mandater sistem aldatmacası ile sömürü sınırları içine almak isteyen Ä°ngiltere konferansa Kürt, Ermeni, Rum ve Arapları da davet etti. Bu milletler konferansa Ä°ngiliz çıkarlarına hizmet edecek ÅŸekilde sahte raporlarla geldiler. Ä°lk defa bu konferans esnasında DoÄŸu Anadolu’da bir Ermeni devletinin kurulmasına karar verildi.
  Wilson prensiplerinde kurulması istenen Milletler Cemiyeti ( Cemiyet-i Akvam ) kurulmuÅŸtur. Görevi uluslararası anlaÅŸmazlıkları çözümleyerek dünya barışının devamını saÄŸlamak olan bu cemiyet Ä°ngiliz çıkarlarına hizmet etmekten baÅŸka bir iÅŸe yaramamıştır. KurtuluÅŸ Savaşı ve II. Dünya Savaşının çıkması bu durumu açıkça göstermektedir. Bu cemiyetin iç tüzüğü I. Dünya Savaşı sonucunda imzalanan bütün antlaÅŸmalara konulmuÅŸtur. Bu cemiyetin kurulması Wilson prensiplerinin kısmen uygulandığını gösterir.
  Ä°ngiltere ve Fransa ABD ve dünya kamu oyuna dürüst görünerek sömürgeciliklerini devam ettirebilmek için; yeni kurulan bir devletin büyük bir devlet tarafından Milletler Cemiyeti adına yönetilmesi esasına dayanan Mandater Sistem düşüncesini konferansa kabul ettirdiler. Bu sistem sömürgeciliÄŸin ÅŸekil deÄŸiÅŸtirmiÅŸ halidir.
  Tamirat adı altında savaÅŸ tazminatı alınmasına karar verildi.