bravo diyorum güzel şiir ,işte insan iradesinin karşı konulmaz özgürlük mücadelesi...

heheheh

kimsenin tercihine bir diyeceğimiz olamaz..ama kavramların kelimelerin anlamlarını kimse sündürüp değiştirmeye kendine göre çevirmeye hakkı yok....özgürlük kavramının anlamı saygısızlık değil ki !!

bir de dikkatimi çeken birşeyi söylemeliyim..tanrıya inanmayan kimselerin tanrıyı ağızlarından düşürmeyişleri....hem inanmyorsun hem de kafa tutuyorsun.. ÇELİŞKİ

Büyük bir çelişki doğrusu..

Bir insan tanrıya inanmıyorsa olmayan bir şeye nasıl kafa tutar?

Eğer inanıyorsa kendisini var eden böylesine bir güce karşı gelmenin mantıklı bir izahı var mıdır ?

Bu tarz şiirleri tasavvufi yönden değerlendirmezseniz metinlerimizden gerektiği gibi istifade edemezsiniz.

özgürlüğün tanımı kişden kişiye değişir.bu sizim çizdiğiniz sınırlarla kaimdir.kimisi bunu  ilahi emirlerle sınırlandırır, kimisi ise bu dogmaları inandırıcı bulmayıp kendi hayatına  aklın,bilimin, kültürün,insanlığın ortak değerleriyle yön verir.
 şimdi gelelim tanrıya inanmadığı halde ona kafa tutanlara :şiirde de bu göze çarpıyor ,elbette bu çok saçma olur,zannımca burada ince bir sanat var.zaten bana elimi,gözümü,kulağımı vs yi bağışlayan bir tanrıyı kabul etsem ona isyan değil sabahtan akşama kadar secde etmem gerekirdi.fakat burada varlığı kabul edilen bir tanrıya karşı gelip gelmemek önemli değil,toplumun bize dayattığı dogmalara karşı gelmek söz konusudur.şair bunu da  sanki bir tanrıya hitap ediyormuş gibi dile getirmiş.edebiyatçı arkadaşlar daha iyi bilir.tabi şairin benim gibi düşünmemiş olması ihtimali de var. :)belki inanıp isyan etmiştir.

şimdi tasavvuf diyen arkadaşlar; yaw arkadaşlar size ne diyim bilmem ki lütfen bana cevap verin şeriatsız tarikat olur mu?veya daha yalın bir ifadeyle dinin kendisiyle çelişen bir tasavvuf anlayışını lütfen bana izah edin.diyosun ki dinde en fazla tekamül eden insanlar mutasavvuf lardır.eeee bu adamlar kalkıp islama temelinden saldırıyo bkz.tanrıya kafa tutanlar  sen de bunu tasavvufa bağlıyosun el insaf vel merhamet bunun akılla vicdanla bağdaşır bir  tarafı var mı?
şimdi diceksiniz ki efendim mansur-u hallac "enel hak " demiştir yani ben allahım demektir.zaten idam edilmiştir.veya ömer hayyamın şarabı mecazen değil gerçekten öven şiirleri mevcuttur.daha fazlası için ise anadolu aleviliğinde bol bol örnek bulmak mümkün
yine
mevlana nın mesnevisinde de şeriatla bağdaşmayan tuhaf hikayeler bulmak mümkün -genellikle cinsel hikayeler- yunusunda benzer sözleri vardır.-dört kitabın manisi budur eğer var ise -gibi ben bu insanlara gerçekten içten saygı duyuyorum çünkü onlar devirlerinin en büyük fikir adamlarıydı ve ezberleri bozdukları konular çoktu.demek istediğim bu insanlar o kadar evrenseldi ki islamın sınırlarıyla sınırlandırmadılar kendilerini.ha evet bir ayakları hep islamda oldu fakat kendilerini şeriatla sınırlandırmadılar.
düşünün bir sonlarının mansuru hallac gibi veya şeyh bedrettin gibi olmasını iztemezlerdi heralde.ha şunu mu demek istiyorum:bu insanlar aslında şeriatı reddediyorları ama kendi hayatlarından korktukları için belli etmediler.hayır bunu kesinlikle kimse iddia edemez.ama şeriatla yüzde yüz örtüştüklerini de iddia edemezler.

bu şiiri tasavvuf kapsamın da görmek tek kelimeyle dini yönden cahilllktir. -amacım kimseyi kırmak değil lütfen biraz okuyun-