50, 60 veya 70'li

yıllarda büyüdün, peki nasıl hayatta kaldın??

1. arabaların emniyet kemeri, kafa dayanakları ve hava yastıkları YOKtu,

2. arka koltuk eÄŸlenceli ve tehlikesiz idi,

3. oyuncaklar rengarenk idi ve kurşun içeren zehirli boyalarla boyanmştı,

4. prizlerin, otomobil kapılarının, ilaç şişelerinin ve temizlik maddesi

şişelerinin çocuk kilidi yoktu,

5. kask olmadan bisiklete binilirdi,

6. steril şişe suyu yerine hortumdan veya nehirden su içilebiliyordu,

7. dışarıya istediğimiz yere oyun oynamaya giderdik, tek şart karanlık olmadan eve gelmekti,

8. cep telefonu yoktu ve kimse nerede olduÄŸumuzu bilemezdi,

9. okul öğleye kadardı ve öğle yemeğini evde yerdik

10. düşer yaralanırdık, dişlerimiz yamulur kemiklerimiz kırılırdı, ama kimse kimseyi dava etmezdi,

oyun oynarken olur böyle şeyler denirdi.

11. evden şekerleme ve kurabiye araklar, kilo sorunumuz hiç olmazdı, çünkü hep dşarıda oynar ve çok aktif

olurduk.

12. dört kişi aynı şişeden limonata içerdik ve kimse hepatit-b olmaz veya mikroptan ölmezdi.

13. playstation, nintendo 64, video oyunları, kablolu tv, chatroom, internet, cep telefonu yoktu, onların yerine

dostlarımız vardı.

14. kilometrelerce uzaktaki arkadaşlarımızı yaya veya bisikletle ziyaret edebilir, evlerine kapıyı bile çalmadan

girebilirdik ve kimsenin annesi kızmazdı.

15. bazı öğreniciler belki diğerleri gibi başarılı değil idi, sınıfta kaldıklarında kimse psikoloğa veya pedagoga

gönderilmezdi. Hiperaktif çocuk yoktu.

16. özgürlük, başarı, sıkıntı, görevlerimiz vardı....ve bunlarla yaşamayı biliyorduk.

17. esas soru şu : bütün bunları nasıl atlattık??

ya biÅŸiler yazcm ama bi türlü toparlayamadm ifade edemedim neyse içimde kalsın   yazı için saol

biliyosan sen söle ozamann

toparlayamadığm cümleler aklıma birer birer geliyo,, ya yok yazdım yazdım sildim yine ifade edemedim benden pas 

sanırım her şeyi kendimize sorun yapıyoruz artık beynimizi dostluklar kurmak için değil de daha anlamsız şeyler için yoruyoruz

paylaşım için teşekkürler

Merhaba,

   70 li yıllarda çocuktuk, paramız yoktu  huzurumuz vardı. Ä°nsanların çoÄŸuunun ekonomik durumu aynı olduÄŸu için kıskançlık yoktu, kardeÅŸlik vardı. Birinin derdi olunca herkez koÅŸardı, maddiyat insanları kıskançlaÅŸtırdı, aralarının açtığını düşünüyorum. O zamanki çocukluk daha güzeldi heryerde oynama ÅŸansımız vardı. Çelik çomak, misket , kedi köpek besleyebiiyorduk. :-)
    Çocuklarımız ÅŸimdi ya okul koridorlarında, ya da 4-5 mt kare oda icinde bilgisayar,playstation  başında  keÅŸke kırda bayırda koÅŸup üstünü çamurlayıp özgürce oynayabilseler , uçan kuÅŸun havada özgürce uçtuÄŸu gibi çocuklarımız da özgürce dolaÅŸabilse,