kaybolan gençliğim mi yoksa benmiyim

nerde bu insanlar caddeler neden boÅŸ

neden kimseler konuÅŸmuyor

daha gün doğmadımı yoksa

bu sisli havada neyin nesi

seher yelleri okşamıyor artık suratımı

açmıyor artık gonca güllerim

gelmeyin artık üzerime yüzsüz duvarlar

soysuzluğun soylu tacı ayrılık

bırak artık peşimi yalnızlık

matem havası taşıyan bulutlar

neden hep beni yıkıyorsunuz

kahpe ithamlar çiğerlerime işlemiş

yüreğim bozgun fırtınalarla savaşıyor

nerdeyim kimdeyim bilemiyorum

kölesi olmuşum sensizliğin

boynum bükük çaresizim

firara gebe yüreksizim

sendeyim nerdesin bilemiyorum

her deli gönül yaşar sevdayı kimi hüsranla kimi mutlu biter benimde ömrümden hırçın rüzgarların estiği bir zamanlar oldu...

buna dair sizinle bir şiirimi paylaşmak istedim umarım hoşunuza gidecekdir

güzel yazmışsınız emeğinize ve kaleminize sağlıkkk