|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« : Eylül 21, 2007, 05:03:36 ÖS » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 1
Aşk, sanki hiç dinmeyen bir yağmur gibi akıp giden nehir misali; sadece ve sadece iki kelimeydi.
beni alıp giden, sana şiirler yazdıran, yüreğimi yangınlarda kül eden, beni sana hasret bırakan sadece o iki kelime; "seni seviyorum".
ne çok şey anlatırdı karanlık gecelerde. sessizliğe meydan okurcasına savaş vermekti; belki de amacı yenilmekti.
yenilgilere alışmış olsam da; Şah, mat dediğinde yaşam, yeni bir oyun başlıyordu.
sadece ben, ve kaybettiğim çocukluğum. Çocukluğum, bana belki de hiç bu kadar uzak olmamıştı.
Seni anlamak, şimdi daha kolaydı. ya da sevmek, üzülmek miydi ?
bilseydim cevabı, kaybetmezdim çocukluğumu; seni kaybetmezdim…
of of…
işte nedense bazen hüzünlenirim böyle. kendimi salarım karanlık gecelere, dipsiz kuyulara.
Neden sonra bir ses duyarım karanlıkda "beni bırakma".
ben sensiz hiç varolmamış bir türküydüm anlamsız sözlerden ibaret bir şiir veya geveze bir suskunluk belki belki de yalnızca korkaklık
kim bilir korkaklığın ne olduğunu? Sen ve senin gibi yaşayanlar mı bilir yalnızca? Bunu, yaşamak zorunda kalanlar bilir aslında
işte hep kaybedenlerden olduğumu sevmesini bilenler bilir yalnızca
|
|
|
|
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #1 : Eylül 21, 2007, 05:04:50 ÖS » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 2
ne insanlar gördüm rüyamda bir bilseniz; bir daha aşka yer vermek isteyemem umutlarını kaybetmiş; hayallere küskün insanlar… sanırsın ki gerçekleşecek tüm hayaller. anasıdır umut, hayata tutunmaya çalışanların; öyle ki en ince dallara bile sarılırsın.
sen yakalamaya çalıştıkça bilirsin hayat daha çok kaçar ellerinden bir düzen kurarsın kendince yada öyle sanarsın.
ideallerin olur, kimi uzak; kimi yakın ve sevdaya dair sözlerin vardır. ulaşırsın kimilerine sevinirsin; sımsıkı sarılırsın içten öylesine, belki de ölesiye…
düşünmezsin; düşünemezsin sonunu. her son bir başlangıçtır belki de; korkarsın sen yinede başlamaktan
Gündüz düş gece rüya. hiç ulaşılamayacak bir rüya; yada gerçeğin ta kendisiydin...
sen; sen ve gözlerin, yaşama sebebim değil miydi bir zamanlar; gülüşün değimliydi beni çılgınca peşinden sürükleyen; uğruna canımı feda etmekten korkmadığım sevgim değil miydi?
ne oldu şimdi; bütün bunlar yalan mıydı ? sen bir hayal miydin? yoksa yalan mıydın?
yalan olan her şeydi aslında yaşatan bendim seni, sen var olmasan da sevgim vardı.
Anlayabilseydin… Beni keşkelerinle oyalamasan ve tüm gerçekleri yalnızca bana haykırsan olmaz mıydı?
Omzunu yaslasaydın sadece bana; ne kaybederdik beraber olsaydık, yetmez miydi sevgim sana?
benim hasretim öyle büyüdü ki geceler boyu dinmedi; ve sen bunu bilmedin.
şimdi karşıma geçmiş "gözden ırak olan gönülden ırak olur" diyorsun. bilmiyorsun ki ben senle yaşadım; yanında olmasam da ruhum seninleydi!
Anlamadın….
Anlayamadın…. taki sen gözden kaybolunca o güzel yüzün girdi aklıma.
o olmasa kalmazdım buralarda…
|
|
|
|
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #2 : Eylül 21, 2007, 05:05:48 ÖS » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 3
sen kimsin nesin sevdiğini söyleyen ama hep kaçan bense seni bekleyen bir ağaç oldum şu koskoca ormanda kuruyan yapraklarım bir bir dökülüyor... toprağa düşüyor yeni bir can yeni bir hayat oluyor sanki aşkımız yeniden yeşeriyor
ahh aşk sen ne ulvisin! yakıp geçen bir sinsisin ama neden hala böyle sırılsıklam aşk oldum aşık oldum kendinden geçerek dumur oldun böyle söyledin de başın göğe mi erdi ne oldun söyle ne oldun bak gördün mü.. gül gibi sararıp soldun
ömrun su mısalı akıp gitti geçmez sandığın günler bir de bakmışsın bitti bitti mi, bu kadar mı,benim yaşadığım yarım kalan hayat mı? oysa her şeyin sebebiydi... yasanmıs ne varsa yaşanacak olanların habercısıydı
canımı acıtan senin gözyaşların kalbımde kanıyan ey yar gizli bir sevda var... dıkenlı tellerle cevrılı elını uzatsan kanar bilinmezki acıtan bir aşk var bilmez ki hatıralarda derin ahlar var.. ve bilmez ki o ahlar onu da yakar
gün gelir sensiz nasıl yaşanılcağını öğrenirim kim bilir ? belkide seni nasıl yaşayacağımı öğrenmem gerekir acı vermez sevgin ozaman bukadar Korkutmaz yüreğimi unutmam lazım diyemez o zaman Çünkü hançer gibi saplanmışsın bir kez yüreğime ve sen sanki hiç bitmeyecek bir şarkı gibi sürekli dilimde.. sözleri sadece sende gizli bir şarkı öyle sihirli melodileri var ki... yüreğimin taa derinlerinde... Kimselere dinletmediğim,senin için saklanmış haykırmak isteyip haykıramadıklarım…
|
|
|
|
« Son Düzenleme: Ekim 01, 2007, 01:21:18 ÖÖ Gönderen: sokak_lambası »
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #3 : Ekim 01, 2007, 01:22:10 ÖÖ » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 4
insan olmak için iyi niyet gerek anlamlandırmak lazım yaşamı.. nefes almayı , bakarak görmeyi sonra da onu doyasıya yaşamayı esrarını bilmek gerekir... HAYATIN
aşk mı yoksa seni böyle derbeder hale getiren...bir dert mi?
hayat boyle bırsey ıste varlığıyla seni yoran... olmayışıyla seni yalnız bırakan... tatlı bela...
evet evet o sendin su gıbı ekmek gıbıydın azizdin kıymetliydin derdimin devasıydın kısacası benim içimdeki diğer bendin söküp çıkarmak isteyip de yapamadığım aslında kıyamadığım diğer yanım
neden ? bize ne oldu? söyle! bilinmeyene doğru gitmişim kim bile... kimse bilmesine gerek yoktu sen bilsen yeterdi aslında
aldıgım nefestin ey yar haykırsam feryadımı kim duyar sen, duyabilirmisin yoksa sedece
yoksa yalnız mı gideceğim ecele Ecel kendi gelir sen acele etme. ve tükenir kelimeler o son gidişle... suskunluk sarar dört bir yanı artık kelimelerde tükenmiştir gözlerinde donukluk an be an yok oluş,
sanmaki böyle yitip giderim küllerimden doğar yine sana gelirim ve yine sevmeni isterim : herdaim, katıksız, doludizgin..
sen benım bende sensin bundan sonra kım ne derse desin aşk için her mihnete razıyım sensiz olmasın yeterki bu sevda SEN BENDEN GITSENDE BILKI sevgin hep yanımda YANIMDA SENİN BİTMEYEN ÖZLEMİN HAYALİN SESİN NEFESİN... Çünkü ben; senim Sen de bensin.
|
|
|
|
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #4 : Ekim 01, 2007, 01:31:44 ÖÖ » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 5
bak yine sabah oluyor sensiz ve sessiz bir sabah bir haber gönder yada cık gel bu sensizliği bitir bitir içimdeki dinmez ateşi sensız kucuk bır cocuk gıbıyım ürkek ve kırılgan aglamaklı hep bu yuregım sen gıttıgınden berı
Yeter artık dön geri Yada bırak esir ettiğin yüreğimi hergun bıraz daha kanatıyor yuregımı eritip bitiriyor içimdeki güzelliği ve gençliğimi en güzel geçmesi gereken günlerimi ve hayallerimi....
çek git artık hayatımdan istemem gelmeni Hadi geldin diyelim. Söndürebilecek miydin içimde yanan kor ateşi. silebilecek miydin yüreğimdeki bu kiri gelme artık bırak beni yalvarıp yakarsan da artık istemem seni öylesine kanattın ki yüreğimi yeter artık bırak peşimi git bul başka bir kerizi
oysa ne çok sevmiştim seni hiç çekinmeden sana adamıştım kendimi öyle bir uçurum kenarında bıraktın ki beni sonu yok sanki alacak içine ikimizi yada sadece beni sadece sana vermiş olduğum bu bedeni yıpranan gençliğimi alacak
Geriye bir ben eksik kalırım. Yaşayamamış duygularımla. Bir ben esir. Bir ben sana hasret geceleri illa senli sabahların düşüyle yaşarım.
düşlerimde ne güzel herşey mükemmel cunkuhersey sen duslerımde seni görüyorum aynaya her baktığımda gözlerimde uyandığımda anlıyorum yaşadıklarım hep RÜYALARIMDA..!
|
|
|
|
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #5 : Ekim 15, 2007, 01:07:29 ÖS » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 6
dumanımda resmin oldun külümde özlem dağıttım tek bir nefesle dağıldım ilk çekişte yıldızlandım küllerde aklıma sen düştüğünde akşam olur da gelmezsin die hüzünlendim bu bahçede
bekledim bir gün gelir de seversin diye olmadı yine gelmedin... yine sensiz seni yaşıyordum sigaramın her birinde özleminle dolduruyordum yüreğimi
ne olur dön demek istesemde kimseye kendime dahi söyleyemedim acı gerçekleri sadece hayallerimde hayallerimde yaşatacağım seni gözlerinde
umut olup kalbine aksaydım ben-sen; sende ben olsaydın aynı havada nefes alıp;aynı anda ölseydik belki de her şey hallolurdu ama yine de geç değil ellerimi uzattım umutla bir karanlığa diyemiyorum yüreğimin getirdiklerini bir bir yoluna döküyorum görmüyormusun be zalim ardına bakmadan bırakıp gidiyorsun bunca yaşananları yok sayabiliyorsun ve ne olur dön desemde inanma şu şiir umutsuzlukla devam etmesin diyemiyorum... dön ama bir gün döneceksin biliyorum ve bunun içindir ki ... sana güller aldım karşıki çiçekçiden
seni sordu bana seninle gittiğimiz... o güzel bahçelerde dolaşmak ve dayanamıyorumm sensizliğe... sessizliğe gidişine... dayanamıyrm çok özledım gülüşünü gel gari çok yalvarttın yeterrrr üzme bizi ne olur kızdırma beni olmaz ama böyle gel etme
|
|
|
|
« Son Düzenleme: Ekim 18, 2007, 10:17:43 ÖS Gönderen: sokak_lambası »
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #6 : Ekim 18, 2007, 10:18:01 ÖS » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 7
rüzgarsız sonbaharlar vardır vardır yine de sararmış yaprakta güzellik bakmasını bilirsen ama gönülden bakmasını,öylesine değil.... şimdi her şey öylesine,aşklar bile alanlar dolanlar dolaşmış dilden dile nereye gitsem yanımda götürürüm yalnızlığımı oysa ne çok isterdim yanımda olmanı işte bu yüzden sevemedim bu sonbaharı
olsun yinede yanlızlık oldu tek yoldaşım ve beni hiç bırakmadı gölgemdir o benim sensizliği paylaştım iklimler boyu iklimler ki gündüzleri gecelerden daha koyu yare gitmek isterim gözlerim dolu dolu amannnnn boşver o kıymetını bılmıyorsa kimse seni yalnızlığın kadar sevmiyorsa
ve sen aynalardaki güzelliğini unutmuşsan silkelen de artık gel kendine giden gelmez; gelen gider, bekleme! ama sen yine de sen gidenlerden olma!!! en kıymetli sensin şu dünya da gidip de buraları kıymetsiz bırakma çünkü en kıymetli sensin kıymetlim gönlümün sultanı başımın tacısın,derdimin ilacısın yarimsin... yardan öte canımsın vazgeçemediğim ama artık ne sevilen nede özlenensin...
sarı yapraklarla birlikte savrulup gittin bir daha ne sen ne ben olamayacağız o kadar mutlu... kayboldu umutlarım, sardı benliğimi yaşamak korkusu hayat bumuydu sözümü tutacağım seni unutacağım aşk bir romandır.. korku dolu günlerden sonra bit gün büyü bozulur belki
sevgilim seni düşman ettiler bana bir hataydı beni seçmedin inandın onlara sihirli sözlere aldandın büyü yaptılar sana günlerce ağladın yana yana ve bil bunlar yalnızca sitem.... haydi beni yine sev,beni deli deli sev beni yine yeni ,yeni ,yeniden sev
karanlıkta kaybolan bir çok şey gibi, gittin ya ardına bile bakmadan... bir daha asla geri dönme ! yuregının göturdugu yere gıt...
veee........ mutluluğu ara karanlık gecelerde geceler mutluluk saklar derinlerinde gecenin hüznü ölebi vururki insana gözlerin dolar niyetin bu olmasa da içindeki boşluk büyür her hayal kırıklığında.
|
|
|
|
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|
SOKAK_LAMBASI
|
 |
« Yanıtla #7 : Kasım 08, 2007, 12:38:58 ÖÖ » |
|
kelime kelime ÅŸiir yaratmak 8
noktalar biriktirdim senin için bizi anlatan yeni cümlelere başlayabilelim diye... harcadım noktalarımı yine de eksilmedim eksiltemedim bendeki seni bir zerre bile
yinede biten bir sevdasın şimdi ve geride kalan sadece... bir damla gözyaşı her şeye rağmen... hala unutmadığım, unutamadığım biten bir düşsün sende !
unutmak kolay olsaydı ayrıldığım o ilk gün arkamı dönmeden giderdim ŞİMDİ GİDİŞİM KENDİ İÇİMDE, SENİ HATIRLAMAK İÇİN, VE HATIRLATMAK SANA BU HAZİN SAHNENİN UNUTULMAZ ACISINI oysa ne çok isterdim içime değil, sana gitmeyi
şimdi değil sen, yalnızlığım bile fazla bana... yorgun yıllar kalmış artık bana esaret.... bir dileğim var sana sensiz bu dünyada yok bana saadet herşeye rağmen yaşamak denen şey ne büyük cesaret belki ölüm var bu yürekliliğin sonunda belki de esaret ya da uzak şehirden bir ziyaret
biliyorum yine yalan söylüyorsun, gelmeyeceksin... senin için ağlayan gözlerimdeki yaşı silmeyeceksin yüreğimdeki sevginin ne kadar büyük olduğunu asla bilemeyeceksin ve sen de yalnızlığa mahkum edileceksin... tıpkı ben gibi ,seni sevipte yalnızlık çektiğim o günler gibi ne zamandır yollarda sensiz geziyorum deli gibi kulaklarımda çınlar sesin gel sevdiceğim der gibi yanıyorum hasretinle ne zaman geleceksin kapını çalıyorum geceleri bir defada olsa açmıyacakmısın
aşılmaz dediğin, yetti canıma... bak artık bende de bitti sevdamız inanma yalan, yalan söyledim ilk defa.. yalan olan bu aşk gibi bu da yalandı işte...
ayrılıkkkk dedikleri bu olsa gerek... ayrılsakta yasatırım seni bende sende kalırsa gözlerim söyle sende ve sende kaldı yüreğim, o soluk nefesinde... nefes "hayat" demektir, hayat bulsun seninle yok oldu umutları bir dağın tepesinde (şehitlerimize) elbet yeşerecek tohumlarından yeni umutlar umutlar hiç solmasın geçer bu günler günler zamansız , mekansız ve kararsız Yürekler acılı,ölüm sabırsız.
bir annenin feryadı çınlar kulaklarda çaresiz herşey durdu sanki, etraf boşluk ve sessiz sen olmayınca yanımda hayat duruyor duruyor zihinler, benlikler, ve insiyetler... hepsi durur, zaman gider, hayat boşuna bekler
Geçmiş yıllarda demlenir gelecek... Bir de yeni umutlar... sanma ki geçmişten kaçana açılır kapılar kapanan her kapının arkasında eskitilmiş sevdalar var.. ne güzel gülümsetmiştir sevdayı eski fotoğraflar
NE KALAN NE DE GİDEN BOZAR ARTIK BU GİZEMİ... esir eder kendine, esir almak isteyeni ESİRLİKDE GÜZELDİR SEVDİĞİNİN KALBİNDE kalbinde duydum senin sesini şimdi kim bilir nerdesin? bilmemki duyarmısın beni? umudumu kaybetmedim hala bekliyorum seni.. yarım şimdi neredesin? hayaldemi düştemisin sana gelmek istiorum gelirsem evdemisin.....
anladım başka türlü geçmeyecek bu kimsesizliğim KİMSESİZLİK BİLE ARTIK DAYANILMAZ OLDU olmak ile olmamak arasında kalmışım şimdi kutla sonsuz zaferini, işte bak sen kazandın !.... kaldır yüzünü göğün sonsuz huzur dolu mavisine şükret bu zaferi sana tattıran Rabbine kaybetmek, kaybetme korkusundan kurtulmakmış bana da bunun sefasını sürmek kalsın
cefa unutulmuş, varlığımız hiç yokmuş..... sevginde yokmuş; meğer herşey bir oyunmuş
|
|
|
|
|
Logged
|
Hiç bir şeyin değişmesini istemiyorsanız, daha çok devrim görürsünüz..!
|
|
|
|