Söyleyemediklerin  birikmesin artık yüreÄŸim. Herkesler anlatıyor bi ÅŸekilde tanımlıyor duygularını anlatabiliyor acılarını. YüreÄŸim diyorum yorma cümlelerini zorlama kendini. Yasla yüreciÄŸini kendine sırala,anlat söyleyemediklerini. Çıkmaz sesin,kimseler hak vermeye uÄŸraÅŸmaz. Sen bana anlat ben sana bağırayım birikmiÅŸlerimi. Geceler artık eskisi kadar güzel deÄŸil. Fark ettin mi. Sabahların tadı yok. Uykusuzluktan yorgun gözlerin ne kadar da belli ediyor kendini. ama kimsecikler soracak ve inanacak kadar deÄŸer vermiyor. Sense hala biÅŸeylere birilerine küs gibisin. 1 kırdığın bütün kırılganlıklarını götürmeye bedel. Oysa bu mudur doÄŸa’nın kanunu. Yoksa doÄŸmadın mı sen daha yüreÄŸim. Özgürlük istersin hep,önce duygularndan azad ol. Gördüklerin mi yaÅŸatır seni göreceklerin mi,oysa hepsi de öldürmeye yetmez mi. Ä°damlıksın yüreÄŸim,sömürdün kendini,devrilmiÅŸ bir liderlik yaptırma bana. Sınır ötesi tanımaz düşünmüşlüklerin,yetmedi mi düşkünlüklerine. Yeter artık an gelsin,can versin tüm sesler kulaklarında. Hüzüne bulaÅŸmış bir kefen biç düşlerine,minyatürleÅŸtir hüzünlerini. Son noktanı süsleme ölümle,bırak anlamasınlar,sen bana bağır suskunluklarını

Güzelmiş..teşekkürler..