Yıllardır insanlar arasında yalnız olarak yaşıyorum.Yalnız bir çocuk olarak doğdum, gençliğimde en olmaması gereken anlarda yalnızdım ve şimdi de yalnız olarak yaşamaya devam ediyorum.Biliyorum ki yine yalnız bir adam olarak öleceğim.

 Yalnız bir adam demek tek başına bir hücreye kapatılmış biri demek deÄŸildir.Sevgilisi ya da eÅŸi olmayan,çocukları,annesi,babası,kardeÅŸleri olmayan bir adam da deÄŸildir.Yalnız bir adam olmak bütün bunlardan çok daha farklı bir ÅŸeydir.Gerçek yalnızlık herkesin yanındayken,bir arkadaşınızla okula ya da iÅŸe giderken,iÅŸten eve dönerken kalabalık bir otobüsün içinde hissettiÄŸiniz,doÄŸum gününüzde pastaya üflerken ya da sevdiÄŸiniz birini öperken hissettiÄŸiniz bir yalnızlıktır.

Ben nerede bir yalnız adam görsem onu hemen tanırım.Böyle adamların daima uzağa bakan, dalgın ve yorgun gözleri vardır.Sanki birinin gelip kendisini kurtarmasını bekler ama o beklediği ya bir daha dönmemek üzere gitmiştir ya da hiç gelmemiş ve de hiç gelmeyecek olan biridir.Biliyorum ki böyle çok insan var.Onlardan o kadar çok var ki her gün onları görmezden gelerek yalnızlıklarına bir parça yalnızlık da biz ekliyoruz.

Yalnız birini görmek istiyorsanız önce gözlerine bakın. Eğer gözlerinden bunu anlayamıyorsanız gölgelerine.Çünkü öyle yalnız insanlar vardır ki artık gölgeleri bile onları terk etmiştir...

okuma zahmetine katlandığın için teşekkürler

yalnızlığı muhteşem anlatmışınız..

Güzel ve anlamlı sözler...