umarım herkesin işine yarar

CUMHURİYET DÖNEMİNİN TOPLULUKLARI


1. BEŞ HECECİLER (1923- 1930)
       Milli edebiyatın ilkeleri doğrultusunda Halk şiiri nazım biçimlerini, yerli özellikleri şiirde yaşatmaya çalışmışlardır.
•   Genellikle yurt görünüm ve güzelliklerini anlatmışlardır.
•   Hece ölçüsüyle yazdıkları şiirlerle türk şiirinin aruzdan serbest ölçüye geçişinde bir köprü sayılabilirler.
•   Şiirde sade ve özentisiz olmayı ve süsten uzak olmayı tercih etmişlerdir.
•   Mısra kümelerinde dörtlük esasına bağlı kalmayıp, yeni yeni biçimler aramışlardır. Hece vezni ile serbest müstezat yazmayı da denemişlerdir.

FARUK NAFİZ ÇAMLIBEL:

Şiirleri: Şarkın Sultanları ( aruzla yazılmış şiirleri), Dinle Neyden, Çoban Çeşmesi, Akıncı Türküleri, Han duvarları.

Oyunları: Canavar, Akın, Kahraman, Yıldız Yağmuru.

HALİT FAHRİ OZANSOY:

Şiirleri:  Rüya, Cenk Duyguları, Efsanelere, Zakkum, Paravan.

Oyunları: Baykuş, İlk Şair, Hayalet.

ENİS BEHİÇ KORYÜREK:

Şiirleri: Miras, Güneşin Ölümü.

ORHAN SEYFİ ORHON:

Şiirleri:  Fırtına ve Kar, Gönülden Sesler, İşte Sevdiğim Dünya

YUSUF ZİYA ORTAÇ:

Şiirleri: Akından Akına, Cenk Ufukları, Bir Selvi Gölgesi


2. YEDİ MEŞALECİLER

•   Milli edebiyatçıların gerçekçilikten ve içtenlikten uzak yurt sevgilerine karşı içtenliği savunan yedi genç sanatçının oluşturduğu topluluktur.
•   1928'de yayınladıkları "Yedi Meşale" adlı yapıtta yazılarını bir araya getirmişlerdir.
•   “ CANLILIK, SAMİMİYET ve DAİMA YENİLİK” sözcükleriyle özetledikleri girişimleri bu üç ilkeden de yoksundur.
•    Batı edebiyatını kendilerine örnek alıp izleyeceklerini söylemelerine rağmen beş hececilerin yolundan gitmişlerdir.
•   Topluluk dağıldıktan sonra sanatçılar çeşitli sanat dallarındaki düzyazı türlerinde etkinlik gösterdiler. Sadece şiir yazan, Ziya Osman Saba’dır.

ZİYA OSMAN SABA:

Şiirleri: Sebil ve Güvercinler, Geçen Zaman, Nefes Almak.

Öyküleri: Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi, Değişen İstanbul.

CEVDET KUDRET:

Şiirleri: Birinci Perde.

Oyunları: Tersine Akan Nehir, Kurtlar

İnceleme: Örneklerle Edebiyat Bilgileri, Orta Oyunu.

YAŞAR NABİ NAYIR:

Şiirleri: Kahramanlar, Onar Mısra

Romanları: Bir Kadın Söylüyor, Adem ile Havva.




VASFİ MAHİR KOCATÜRK:

Şiirleri: Tunç Sesleri, Geçmiş Geceler

Oyunları: Yaman, Sanatkâr.

SABRİ ESAT SİYAVUŞGİL:

Şiirleri: Odalar ve Sofalar.

MUAMMER LÜTFİ

 KENAN HULUSİ


3. GARİPÇİLER ( BİRİNCİ YENİCİLER)
•   Şiirsel söyleyişte, konuşma dilinin doğallığından yararlanırlar.
•   Günlük hayatın sorunlarını dile getirmişlerdir.
•   Yaşama sevincini ve yaşama hakkını işlemişlerdir.
•   Espri şiirde kendine yer bulur.
•   Ölçü, uyak gibi biçimsel kalıpları kırarak, gelenekten kurtulmak istemişlerdir.
•   Yalın bir dil hâkimdir.
•   Akıl ve anlam önemsenir.

ORHAN VELİ KANIK:

Şiirleri: Bütün Şiirleri

Hikâyeleri: La Fontaine Masalları, Nasreddin Hoca

OKTAY RIFAT HOROZCU:

Şiirleri: Yaşayıp Ölmek, Aşk ve Avarelik Üstüne Şiirler, Perçemli Sokak.

Oyunları: Çil Horoz

Romanları: Bir Kadının Penceresinden



MELİH CEVDET ANDAY:

Şiirleri: Rahatı Kaçan Ağaç, Kolları Bağlı, Odysseus

Oyunları: İçerdekiler, Mikado’nun Çöpleri

Romanları: Aylaklar, Yağmurlu sokak.

4. MAVİCİLER

•   1955–1956 yıllarında Attila İlhan’ın çıkardığı dergini adı “Mavi”dir.
•   Attila İlhan’ın öncülüğünde Orhan Duru, Ferit Edgü gibi sanatçılar, Orhan Veli akımına ve Adnan Özyalçıner gibi garipçilere karşı çıkmışlardır.
•   Garipçilerin gündelik hayatı yansıtan yalın, düz, açık şiirine karşılık derin ve trajik duygulu, zengin mecazlı, toplumu bir kişi açısından yansıtmak isteyen şairanelik dolu bir sanatın savunuculuğunu yapmışlardır.

5.İKİNCİ YENİCİLER:
•   Orhan veli ve arkadaşlarına tepki olarak doğmuştur.
•   Değişik imgeler, çağrışımlar ve soyutlamalarla yeni bir söyleyiş amaçlanmıştır.
•   Şiir dilini zorlamayı, anlaşılırlık yerine kapalılığı, somuta karşı soyutu getirmişlerdir.
•   Halk şiirine sırt çevirmişlerdir.
•   Soyut, sürrealist, imgeci şiir çığırıdır.

CEMAL SÜREYA
TURGUT UYAR
EDİP CANSEVER
ECE AYHAN
SEZAİ KARAKOÇ
İLHAN BERK
ÜLKÜ TAMER.