[Günlük]
 
gerçek dost kimdir?
TUNCHAY
 
Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu
olmalı insanın...
"Nereden çıktın bu vakitte" dememeli, bir gece yarısı telaşla yataktanfırladığında;
"Gözünün dilini" bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı...
Arka bahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı birağaç gibi köklenmeli
hayatında; sen, her daim onun orada durduğunu hissetmelisin. ihtiyaç duyduğunda gidip
müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin.Kucaklamalı seni güvenli
kolları, dalları bitkin başına omuz, yaprakları kanayan ruhuna merhemolmalı...
En mahrem sırlarını verebilmeli, en derin yaralarını açıp>gösterebilmelisin; gölgesinde
serinlemelisin sorgusuz sualsiz...
Onca dalkavuk arasında bir tek o, sözünü eğip bükmeden söylemeli,yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.
Alkışlandığında değil sadece, asıl yuhalandığında yanında durup kolunagirebilmeli.
Övmeli alem içinde, baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin kiona, övdüğünde de>sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin, "hak ettim" diyebilmelisin.Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi...Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş...Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin.Ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş...