Küs olacakmısın yine sessiz sedasız olacakmısın? Beni unutacakmısın? ’’

 

Seni ömrümün sonuna kadar unutmayacağım. Yüreğim de bıraktığın sızı hala ilk günkü sıcaklığını koruyor. Yıprandım, parçalandım ama verdiğim sözü tuttum; unutmadım... Yeni bir aşka yelkende açmadım. Sığınacak bir limanda aramadım kendime. Sevdamı hırçın dalgalardan koruyacak bir adamda aramadım ardından. Kaçtım herkesten ve herşeyden. Aşk gözümü korkuttu. Belki de sen bilemiyorum... Ben sadece böyle bir başıma sana yazılar yazmayı sürdüreceğim.

 

Hayallerimin yitik yanı;

Seni severken kendimden korkmayı öğrettin bana.ayazda gömleğimi rüzgara asmayı, rüzgara içimi açmayı öğrettin. Üşüttün yüreğimi kimliksiz rüzgarlarda. Sana yazılara yazma teleşındaydım, hüzünler düşürdün hep payıma. Söküldü hayallerim ve hüzne bulaştı. Bu sensizlik demir gibi, kan tadında. Felaketime yazgılıyım nice zamandır.

Sensizlik felaketim...

 

Hayallerimin bitik yanı;

Seni severken kendimi terk etmeyi öğrettin bana. Adımdan adım adım geçmeyi öğrettin, felaketi sevmeyi! Sensizlik bitişimdi, bitmeyi sevdirdin bana. İlmek ilmek söküldüm sensizliğe. Kan tadında demir gibi bir ayazdı. Hiç bir tarih bu ihaneti yazmadı. Ben ihanetimle bir yazgılıyım kaç zamandır.

Sensizlik ihanetim...

 

Hayallerimin sökük yanı;

Seni severken öğrendim kurallı cümleler kuramamayı. Ters-yüz bir yalnızlıktı yaşadığım. Kim-siz, kimse-siz, kimlik-siz bir yalnızlıktı bana öğrettiğin. Söküldüm kuralsız yalnızlıklara, söküldüm imlasızlıklara, kimliksiz ayazlara, cahil yalnızlıklara. Sus-pus olmuş cahilliğimle yazgılıyım çok zamandır.

Sensizlik cehaletim...

 

Hayallerimin çökük yanı;

Seni severken aşk sınırlarımı ihlal etti. Sen bana kurallarımı yakmayı öğrettin. Hayata karşı bütün dayılanmalarımı yerle bir ettin. İçimi yıktın, içimi yaktın, içimi çökerttin. Beni acizliğimle baş başa koyup gittin.

Sensizlik acizliÄŸim..