!!!seçimlerimiz!!!
Bu bir tercih meselesi... Bir başkası olmayı arzulayan bir parçam hiç olmadı ve ben tırnak diplerimi ve saç köklerimi seçemediğim için ne kadar mutsuzsam, içimdeki bu masum çocuktan da o kadar memnuniyetsizim. Bu neye tekabül ediyor biliyor musun, koskocaman bir sıfıra!! Çünkü, sabah uyandığımda, yatağımda bir büyükbaş hayvan sürüsü de bulsam; bir japon balığı akvaryumu da; o sabahları seviyorum. Benim oldukları için...Yani...yani, anlamıyorsan, düşün bir kez olsun; gece yatarken duyduğum ses, lavantaların kıpırtıları da olsa, süngerlerin kuruluğu da; ben o geceleri seviyorum; çok delice, çok sefilce, çok büyük bir göz kapayışı gibi... Bu; benim çünkü fark ediyor musun? Bu kelimeler benim kelimelerim ve okumak yerine yalnızca bakarsan, havaya nasıl karıştıklarını asla bilemezsin. Bak yine yaptılar, havaya karıştılar, duyabiliyor musun?
Bu bir tercih meselesi... Ben, bir kenarda sessizce ben olmayı seçtim. Bir kenarda sessizce bana dönüşmeyi... Çok sabırsızca sabrettim, anlıyor musun... Sınırlı toprak kavrayışlarımız vardı, sınırlı bulut kavrayışlarımız... Ve doğaya bir ölüm borçluyken bile sınırlı bir ölüm kavrayışımız... Benim vardı, onun vardı, senin vardı... Ben, sınırlının içinde kalmayı reddettim. Ben, masum bir çocuk olmaktan hiç utanmadan ve asla düşürmeden dudağımda kalan pasta artıklarını,........... ben, seni aradım...aradım...aradım......yine arardım. Neden mi? İşte bu yüzden: Ben bir Osmanlı cariyesi değilim; kabarık saçları yok inancımın, bugün için yaşarım ve yalınayak dans ederim. Bunun bir utancı yok; bir alı; bir moru yok... Yerin dibine geçmesi yok bu işin; biliyor musun, biliyor muydun? Sabanı ve öküzü yok bu işin, işlenmiş ve işlenmiş ve sonsuza dek kıtlığa aç tarlaları var ve mısır toplayan kızları... Bu işin bir kazması yok, bir küreği yok bu işin... Gömmek, kapatmak ve örtmek yok.... Zamanı gelince toplanmak, zamanı gelince anlatmak var suratına suratına.....anlatmak var... Ama, yok etmek yok...Ölmesi yok bu işin... Sonunda, ucunda ölüm yok... Ve gizemli kuyu cadıları, elmalarla zehirlenen pamuk prensesler de yok...: Bu, insanın insana ettiği o kadar gülünç, o kadar gülünç ve gülmekten yazamıyorum; o kadar çok gülünç bir şey ki; sebepleri bile yok! Olmalı diyorsan, bak sarılar boyu ne diyor düzlükler, düzlükler boyu ne diyor sarılar: //Ancak sizi incitmeye muktedir birine aşık olabilirsiniz ve aynı şekilde yalnızca incitebileceğiniz biri size aşık olabilir.// Böyle dediler. Çünkü, burası hep ve yine düzlük; burada kayalar, kayacıklar yok... Bak ne dedi ovalar: Seni incittim, hepsi bu kadar... Beni incittin, hepsi bu kadar... Hayal kırıklığına uğrama...Bir şeyler olduysa, bundan ibaret... Geri kalan, anlamına avara çekmiş koca bir boşluk...
Bu bir tercih meselesi... Ben, yazmayı seçtim. Uzunluğu ve genişliği boyunca hayatımın; ve sonraları derinliği boyunca, //bana// ihanet etmemeyi seçtim. Bunu yapmaktan vazgeçmediğim için ne zaman bir orman dolusu neşelendim ve bulvarlardaki fıskiyelerin altına girmeyi istedim; biliyor musun: Tanıdığım harika bir insan şöyle dediğinde:
//Cesaret, korkusuzluk değil; korkuya rağmen ilerleyebilmektir.// Sen de böyle bir söz işittiğinde, kendi savaşlarını hatırlayıp, neşelen ve fıskiyelerin altında ıslan isterdim. Kendim için değil; senin için... Dedim ya, bu bir tercih meselesi...
Bu bir tercih meselesi... Cinsel yolla bulaşan bir şey değil bu ... Yaşam gibi bir şey değil... O kadar büyük değil... Bir tercih meselesi... Kusursuz bir tercih ... Planlanan bir cinayet gibi... Öldürülen askerlerle değil; şık giyimli diplomatlarla kazanılan bir savaş bu ... Ganimet istemiyorum kontesim, gelmeni; kalmanı; teşekkürünü ve minnetini istemiyorum. İçimde sabitlenmiş şeyin bir benzerini bana vermeni istemiyorum. En büyük antları kaselerden içeyim, istemiyorum. En büyük antları içeyim ki, kadehlerden...istemiyorum. Affetmek ve af dilemek; ağlamak ve gülmek; solmak ve canlanmak istemiyorum. Düğün ve cenaze istemiyorum. Çünkü, ben diplomasi okuyorum. Ve bir savaş bu, askerlerimi hep sivil tuttum, bekledim... Askerlerime hiç kıyar mıyım, bekledim: Bir diplomat gibi; güzel kokan janti bir diplamat gibi; ben kazandım. Savaşı ben kazandım: Biriktirdiğim seni, //sana// hiç benzetmedim. Biriktirdiğim seni, //seninle// hiç eksiltmedim. Kazandım. Bu yüzden tercih ettim.... Yazmayı... Bu bir tercih meselesi... gizem yazmayı seçti!!!
yazmayı seçti de gizem,peki sen gizem'i okumayı seçtin mi hiç
bilmem hatırlar mısın seni sevdiğimi haykırdım her imkansız denildiğinde bilmem yine hatırlar mısın sana ihanet etti yüreğim ben değil yüreğim yaptı,bende dur demek isterdim ama gönül ferman dinlemiyor işte, 'AF' dilemiyorum yapılan şeyin ardından özür dilemiyenlerdenim ben böyle büyüdüm,yaşadım...
dedim ya tercih meselesi,
unutma gizemi bende unutmayacağım hep hatırlayacağım şarkıcı demiş ya
'içimde bir şey acıyor sen gelince aklıma'
benimde aklıma gizem gelince acıyor içim
ben bir savaşçıyım ve savaşım kendimle kazanan kim olursa olsun
biliyorum dönüşü yok bu yolun oku beni
ezberleme ama anlayarak oku
çünkü;
gizem yazmayı seçti!!!...
bilmiyorum suçlarımı anlatmanı istiyorum
unutma beni...