Plotonik aşkıma bir mektup
            Sana uzaktan bakıyorum.Sana bakmak inanılmaz mutlu ediyor beni.Sen gidince aklımda senin peÅŸinden sürüklenip gidiyor,yüreÄŸimde...Yanında biri mi var ,ona biÅŸey mi söylüyorsun,onunla gülüyor musun.. içim yanıyor.Ama senden sonra gördüğüm o insan birden senden biri oluyor.Senin baktığın her yer artık güzel,senin konuÅŸtuÄŸun her insan,özel oluyor.
            Sen evine ÅŸu yollardan gidiyorsun.Ardından yürüyorum.Beni fark etmiyorsun.Önünden geçtiÄŸin evlere,gölgesinde yürüdüğün aÄŸaçlara,her gün bindiÄŸin otobüse bakıyorum.Senin gözünle bakıyorum.Sen yokken de yollardan defalarca geçiyorum.Senin konun sinmiÅŸ havaya...Sanki seni soluyorum.
            AkÅŸamları ne yaparsın acaba?Sofraya oturduÄŸun zaman yanında kimler var?Hangi yemeÄŸi severek yersin,neyi sevmezsin?Kitap okur musun?Hangi kitapları seversin?Ne tür filmlerden hoÅŸlanırsın?Televizyon izlermisin?Gece sokaÄŸa çıkarmısın?ArkadaÅŸlarınla en çok neye gülersin?En çok kim kızdırır seni?...Hangi futbol takımını tutarsın?
            Bilmeliyim.Senin hakkındaki bütün ayrıntıları öğrenmeliyim.Çünkü bende o filmlere gideceÄŸim,ben de o dizileri izleyeceÄŸim,bende o yemekleri seveceÄŸim ya da nefret edeceÄŸim.Bilmeliyim.BaÅŸtan kuruyorum dünyamı.Seninle yaÅŸamaya baÅŸlıyorum.
            Onca kalabalığın içinde,karmaşık yaÅŸamın ortasında eÄŸer sen varsan daha seni görmeden bir kuÅŸ gibi çırpınıyor yüreÄŸim.Bir ışık çarpıyor yüzüme,bir sıcaklık yürüyor göğsümde.Anlıyorum ki sen varsın.Sen ordasın.Sen gelmiÅŸsin.Bakmadan,başımı çevirip seni görmeden varlığının farkındayım.
            Ey uzak uzak baktığım...göz göze gelmeden,saçını okÅŸamadan,deÄŸil bir rüyayı bir cümleyi paylaÅŸmadan sevdiÄŸim sevgilim.Bir aÅŸk filiz verdi,fidan verdi,kök saldı içimde.Onu sana göstermek için ömrümü veririm...