Yaşamin en tatsiz tarafi sona eris seklidir.       
 Süphesiz ki yasami tersten yasamak daha güzel, hatta         
 mükemmel olurdu.     
         
Nasil mi ?         
Cami’de uyaniyorsunuz. Bir tahta sandik içersinde,         
herkes karsinizda saf durmus, iyiliginize dua ediyor         
ve tüm haklar helal edilmis vaziyette.Tabuttan         
dogruluyorsunuz, yasli, olgun ve agirbasli                 
olarak.Herkes etrafinizda, büyük bir itibar,         
iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi hazir.
Arabaniza kurulup evinize gidiyorsunuz.Dogar dogmaz devlet
size maas bagliyor, aylik veya üç ayda bir maasinizi
aliyorsunuz. Ne güzel, hazir maas, hazir ev…         
Altmisli yaslara kadar hersey garanti, huzur içinde       
yasiyorsunuz. Sagliginiz gittikçe düzeliyor, kaslar
güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. Bir gün çalismak
istiyorsunuz ve ise ilk basladiginiz gün size
hosgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altin
kol saati veriyor patronunuz.. ve Genel Müdürlük veya         
bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan
olarak ise basliyorsunuz. Herkes karsinizda elpençe
divan…
Vücudunuzda da bazi hosa giden hareketler de
basliyor. Gittikçe zayifliyor forma giriyorsunuz.
Diger hormonal aktiviteler artiyor,
fevkalade….
Aman ne güzel günler basliyor…
Derken birgün patron size artik Üniversiteye gitsen
daha iyi olur diyor. Bu arada Babaniz ortaya
çikmis,
“fazla çalistin” diyor “artik eve dön, isi birak,
okumaya basla, harçiligin benden olsun…” Keyfe
bakar misiniz ?
Okudugunuz dersler gittikçe kolaylasiyor. Ekmekelden,
su gölden bir dönem basliyor.  Derken Anne ve Babaniz sizi
götürüp getirmeye basliyor, araba kullanma derdi de
yok artik…
Günün birinde sizi okuldan da aliyorlar, “evde otur,
keyfine bak, oyuncaklarinla oyna”
diyorlar…
Mamaniz agziniza veriliyor, zaman zaman altinizi bile
temizliyorlar, hatta bu durum aliskanlik
yaratiyor ve hiç tuvalet kullanmamaya
basliyorsunuz. Derken Anneniz bir gün size süt verme
kararini aliyor ve baska bir keyifli dönem basliyor.
Mama artik her yerde, her an ve en taze seklinde
hazir. Bir gün karanlik ilik ve sicak bir ortama
giriyorsunuz. Beslenmek için agzinizi açmaya dahi
gerek yok, bir kordondan besleniyor,
sicacik,
yumusacik, gürültü ve patirtisiz bir ortamda
yasiyorsunuz.
Kuculuyor, kuculuyor, ufacik bir hücre halini
aliyorsunuz.
Ve günün birinde müthis keyifli bir ....... ile
hayatiniz bitiyor….


CAN YÜCEL