Gecenin sessizliği sinmiş gözlerine usul usul...Gözbebeklerimde atıyor yüzüm..Kaç saniye sensizlikten ağladılar bilmiyorum ama, onlar adına üzgünüm..Elimden tutup bırakmayan gülsuyu rengi bir yalnızlık hakim zamana..Pembe,gül kokulu,serin ama dayanılmaz...Duvarlar kan gölü;boylu boyunca yatıyor badananın üzerinde,az önce vura vura parçaladığım başım..Çömelmiş bakıyorum,umarsızca geçmemekte inat eden zamana...
Ben deli deÄŸilim..Ä°yiyim..

Tüm bardakları yerde görüyorum..Kendimi de..Neden bakıyorum gözlerime,yıllardır bıkmadım mı aynalardaki aksimden..Ne o,kollarım bir çarmıha gerilmiş misali açık,yüzümde ifadesiz bir maske..Kendi üstüme düşüyorum havasızlıktan..Ruhum başımın ardına geçiyor sanki, beklenenden farklı bir şekilde melekler dönüyor üstümde sürüklenerek..
Ben deli deÄŸilim...Ä°yiyim...

Bana ilaçlar yazdılar duydun mu..Bileklerimden bir yatağa bağladılar..Üzerim açık değil, kalın bir yorgan sardılar..Tüm çarşaflar yırtılıyor gördün mü..Çarşaflar yırtılıyor ben üşüyorum..Ben üşüyorum üzerime kürekle kar atıyorlar..Sen neden camdan bakıyorsun..Ortalık dört duvar..Neden orada çırpınıyorsun..Vurma artık ne olur,bak ellerinde cam kırıklarından damlayan kıpkırmızı kanlar..Hissetmiyor musun..
Bak ben kahkahalarla gülüyorum duymuyor musun...
Gözlerimde inci mercan dalgalar...
Ben deli deÄŸilim...Ä°yiyim...

Anlayamadılar neyim olduğunu...Senin sorduğun gibi sormadılar ki kim olduğumu..Senin duyduğun gibi duyamazlar ki soluğumu....Gerçekten merak etmediler ki,dillerinin ucuyla sordular;iyi mi,kötü mü olduğumu...Bir çöpten daha değersizim onlar için..Dünyaya senin gözlerinden bakmayı denemediler ki...Anlayabilirler mi sence benim,
sadece sen olduÄŸumu..
Kollarımda küçük delikler..İğneler bana batıyor,senin ruhun acıyor..Gözlerim kapanıyor,Ne olurdu biraz daha kalsaydın..Hadi git şimdi.Uyku nöbetim başlıyor..
Ben deli deÄŸilim...Ä°yiyim...

-Bu hikaye mutlu bitmeli.-
Bahçesindeyim, kapısından zorla sokulduğum binanın..Artık karanlık da yok,çığlıklar da...İçimde sonsuz bir huzur,omzumda beyaz bir hırka..Önüme bakıyorum..Başımı usul usul kaldırıyorum..Elele tutuşmuş meleklerimi görüyorum..Tüm hayatımı bir anda feda edebileceğim,uğurlarında canımı verebileceğim meleklerimi..
-Sana neyi ifade ediyorsa öyle hayal et..-
O anda başlıyor yaşama hevesim..Gülümsüyorum..
Ayağa kalkıp,sevinçle,ama acele etmeden
-ki başım sık sık dönmekte-
ağır ağır,mutluluğa yürüyorum..
Ben en başından beri söylemiştim...
Ama isteğe bağlı duyuldu hep sesim..
Sana gelene dek..

Ben deli deÄŸilim...Ä°yiyim...

biÅŸey deÄŸil