Ã–mür boyunca aramak.. Yalnız seni aramak. Paslı teneke kutularda, küf kokan dolaplarda, çerçevelerde, tenhalarda, sonra vapurlarda, trenlerde hep seni aramak. Belki bu ÅŸehirde deÄŸilsin. Ne çıkar? Seni arıyorum ya. Belki de aynı sokakta evlerimiz, sabahları beni görüyorsun iÅŸime giderken. Sonra akÅŸamı bekliyorsun, alacakaranlığı… Beni bekliyorsun ya da bir baÅŸkasını, bir baÅŸkasını.



 Hiç gel demeyeceÄŸim sana. Aramak neredeyse ben oradayım. Ayaklarım ne güne duruyor? Yok yok birden karşıma çıkma. Kaç, saklan. Seni aramak istiyorum.



 Git bu ÅŸehirden haydi git. DaÄŸlara çık, o uzak daÄŸlara. Rüzgârların krallığında hüküm sür. Baktın ki oraya da geldim yine kaç. Başını al, açıl denizlere. Gemilerin en güzeli, en büyüğü dilediÄŸin limana götürmeli seni, dilediÄŸin yerde demir atmalı. Ben küçük bir balıkçı kayığı ile peÅŸinden gelsem yeter. Seni arıyorum ya!



 Bir yıl, beÅŸ yıl, on yıl deÄŸil; beÅŸikten mezara kadar aramalı insan, ama ne aradığını bilmeli. Yaklaşıp uzaklaÅŸmalı aradığından. Okyanus dalgaları üstünden bir küçük tekne gibi alçalıp yükselmeli. Yalınayak koÅŸmalı yollarda, ayaklarını sivri taÅŸlar kesip kanatmalı. Çöllerden geçmeli yolu, yanmalı, kavrulmalı. Sonra gözün alabildiÄŸine ak, soÄŸuk ülkelere düşmeli. Buzlar kırılmalı ayaklarının altında, üstüne kar yaÄŸmalı.



 Bir gün bulacaksam bile parça parça bulmalıyım seni. Ayaklarını Afrika’dan getirip bir kâğıt üzerine yapıştırmalıyım, saçların Sibirya’da olmalı, dudakların Çin’de. Gözlerin Hindistan’da bir mabudun gözleri olmalı, ellerin Ä°talya’da bir heykelin elleri. Bulsam da seni parça parça bulmalıyım.



 Yine de bir yerin eksik kalmalı.



 Yeniden yollara düşmeliyim, onu aramalıyım.



 Ve tam seni tamamladığım anda ölmeliyim



 ÃœMÄ°T YAÅžAR OÄžUZCAN

ama bu konu forumda zaten varmış lütfen siliniz