CAHIT SITKI TARANCI (1910-1956)

Diyarbakir'da dogdu. Mulkiye Mektebi'nde basladigi yuksek ogrenimini,
Paris'te Siyasal Bilgiler Fakultesi'nde tamamlamak istediyse de,
Ikinci Dunya Savasi'nin patlak vermesi uzerine, yurda donmek zorunda
kaldi. Cevirmen olarak calisti. Agir bir hastaliga yakalandi. Tedavisi
icin gonderildigi Viyana'da oldu. Ankara'da topraga verildi.

Siir Kitaplari:
Omrumde Sukut (1933), Otuz Bes Yas (1946), Dusten Guzel (1952), Sonrasi
(1957), Butun Siirleri (1983).

``Bastan beri bir tek manevi degeri vardir Cahit Sitki'nin ya da birkac:
olum korkusu, ask ve dogruluk... Bunlara bir acilim kazandirmak
umuduyla Orhan Veli hareketine katilir; aradigini bulamadigi icin sonra
vazgecer... Butun yeteneklerine, butun saglam sezgilerine karsin, bir
yitik kusagin, bir 'araya gitmis' kusagin sairidir.'' (Turgut Uyar, 1968)


Ahmet Necdet,
Modern Turk Siiri
Yonelimler, Tanikliklar, Ornekler
Broy Yayinevi, Ekim 1993.

Memleket isterim

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.


Cahit Sıtkı Tarancı