15.11.1965 yılında Amasya Suluova ilçesinde 5 çocuklu bir ailenin altıncı çocuğu olarak dünyaya gelmişim. Henüz bebekken babamı kaşbetmişiz. Annemin tabirine göre babamı kaybettiğimde ben dünyada henüz bir haftalık misafirmişim. Annem okuma yazma bilmez. Hem evde dikiş dikerek hem de şeker fabrikasında işçi olarak çalışarak 6 çocuğunu da okutarak üniversite mezunu yaptı.
İlkokul öğretmenimi çok sevmiş ve onda şefkat bulmuştum ve 3. sınıfta öğretmen olma kararını verdim. İlk, orta ve liseyi Suluova'da bitirerek On dokuz Mayıs Üniversitesi Amasya Eğitim Yüksek okulu'ndan 1986 yılında henüz mezun olmadan eşimle evlendim. Mezun olunca da yeterlilik sınavı çıktı, kazanıp göreve başlayamadım.Dört yıl boşta kaldım. Bu ara bir kız çocuk dünyaya getirip büyüttüm. Kızım 4 yaşındayken göreve başladım. Bu kez İkinci kızımı dünyaya getirdim.
İlk görev yerim Konya İçeri Çumra Cumhuriyet İlkokulu idi. Beş yıl Konya'da çalıştaktan sonra eşimin görevi nedeniyle Diyarbakır Ali Pınar İ.Ö.O'nda da beş yıl çalıştım.Bu arada Diyarbakır'da da bir kızım oldu.Bu on yıl içerisindeki hayatım evdeki ve okuldaki çocukları eğitip öğretmekle geçti. Bundan da büyük bir keyif aldım. Şu an İzmir Ali Erentürk İ.Ö. O'nda beş yıldır görev yapmaktayım. Artık çocuklarım büyüdüler. Mesleğimi , eşimi, çocuklarımı ve öğrencilerimi çok seviyorum. Onlarla tiyatro ve folklor (Kafkas, Silifke Artvin) çalışmaları yapıp gösteriler hazırlıyoruz.Şinasi'nin Şair Evlenmesi oyununu sergiledik. Bu yıl ise "Damat Adayı" oyununu çalışıyoruz.
Tüm zamanımı okuma ve eğitim sitelerini araştırıp oralara etkinlik göndermeyle geciriyorum. Tüm etkinliklerimi paylaşmaktan mutlu oluyorum.Sizler gibi hayatta imzaladığım kendime ait başarılarım yok ama çocuklarımın ve öğrencilerimin başarılarına imza attığımı iddia edebilirim. Kendim için yaptığım tek şey, okumak ve yürüyüş yapmak. Diğer zamanlarımın hepsi ailem ve öğrencilerim içindir.

takdire şayansınız Hocam . Berivan'a katılamamak da elde değil. Aileniz ve öğrencilerinizla hayat boyu mutluluklar diliyorum.

güzel bir anlatımınız ve güzel bir yaşam amacınız war..keşke herkes zamanını sizin gibi faydalı işler için değerlendirebilse.kendime ait başarılarım yok demişsiniz ama insan yetiştirmekten daha büyük bir başarı olabilir mi ki?siz yetiştirdiğiniz insanların imza atacakları başarılara da sebepsiniz...