|
MARÄ°NAY85
Ziyaretçi
|
 |
« : Eylül 26, 2007, 10:41:20 ÖÖ » |
|
--------------------------------------
KAÇ KIRLANGIÇ KOVALADINIZ
Kirlangiçin biri,bir adama asık olmuş.Pencerenin önüne konmuş,bütün cesaretini toplamış,röleli tüylerini kabartmış,güzel durduğuna ikna olduktan sonra küçük sevimli gagasiyla cama vurmuş.
Tik..tik..tik..
Adam cama bakmış.Ama içeride kendi isleriyle uğraşıyormuş.Biraz meşgulmüş!
Kimmiş onu isinden alıkoyan?
Minik bir kırlangıç! heyecanlı kırlangıç,telasını bastırmaya çalışarak,deriiiinn bir nefes almış, şirin gagasını açmış, sözcükler dökülmeye başlamış.
"-Hey adam!Ben seni seviyorum.Nedenini,niçinini sorma.Uzun zamandır seni izliyorum.Bugün cesaret buldum konuşmaya.Lütfen pencereyi aç ve beni içeri al.Birlikte yasayalım".
Adam birden parlamış.
"-Yok daha neler?Durduk yerde sende nerden çıktın simdi?Olmaz,alamam"demis.
Gerekçesine pek sersemceymiş.
"Sen bir kussun!Hiç kus,insana asık olur mu?"
kırlangıç mahcup olmuş.basını önüne eğmiş. Ama pes etmemiş,bir süre sonra tekrar pencereye gelmiş,gülümseyerek bir kez daha sansını denemiş:
"Adam,adam! Hadi aç su pencereyi.Al beni içeri !Ben sana dost olurum.Hiç canini sıkmam!".
Adam kararlı,adam ısrarlı:"Yok,yok ben seni içeri alamam"demis.
Biraz daha kabalaşmış ve lafı kısa kesmiş."İsim gücüm var,git basımdan".
Aradan bir zaman geçmiş,kırlangıç son kez adamın penceresine gelmiş:
"Bak soguklar da başladı,üşüyorum dışarıda.Aç su pencereyi al beni içeri.Yoksa sıcak yerlere göç etmek zorunda kalırım.Çünkü ben ancak sıcakta yasarım.pişman olmazsın,seni eğlendiririm.Birlikte yemek yeriz,bak hamda sende yalnızsın,yalnızlığını paylasirim"demis.
Bazıları gerçekleri duymayı sevmezmiş.Adam bu yalnızlık meselesine içerlemiş.Pek bir sinirlenmiş.
"-Ben yalnızlığımdan memnunum"demis.Kuştan onu yalnız bırakmasını istemiş.
Düpedüz kovmuş.
Kilangiç,son denemesinden de başarısızlıkla çıkınca basını önüne eğmiş,çekip gitmiş.
Aradan zaman geçmiş.
Adam önce düşünmüş,sonra kendi kendine itiraf etmiş:
"-Hay benim akilsiz basım."demiş."-Ne kadar aptallık ettim!Beklenmedik bir anda karsıma çıkan bir dostluk fırsatını teptim.Niye onun teklifini kabul etmedim ki?Simdi böyle kös kös oturacağıma keyifli bir vakit geçirirdik birlikte."
pişman olmuş olmasına ama is isten geçmiş.Yine de kendi kendini rahatlatmayı ihmal etmemiş:
"Sıcaklar başlayınca,kirlangiçim nasıl olsa yine gelir.Bende onu içeri alır,mutlu bir hayat sürerim"diye düşünmüş ve çok uzunca bir süre,sıcakların gedmesini beklemiş.
Gözü yollardaymış.
Yaz gelmiş,başka kırlangıçlar gelmiş ama...Onunki hiç görünmemiş.
Yazın sonuna kadar penceresi açık beklemiş ama boşuna.kırlangıç yokmuş!
Gelen başka kırlangıçlara sormuş ama gören olamamış.
Sonunda danışmak ve bilgi almak için bir bilge kişiye gitmiş.Olanları anlatmış.Bilge kişi gözlerini adama dikmiş ve demiş ki;
"Kırlangıçların ömrü 6 aydır..."
Hayatta bazı fırsatlar vardır,sadece bir kez elinize geçer ve değerlendirmezseniz uçup gider.Hayatta bazı insanlar vardır,sadece bir kez karsınıza çıkar ve değerini bilmezseniz kaçıp giderler. Ve asla geri gelmezler.Dikkatli olun...farkında olun..Ve bir düşünün bakalım acaba siz bugüne kadar pencerenizden kaç kırlangıç kovdunuz???
-----------------------------
|
