KISKANCLIK kiyaslamaktir.  Ve bize kiyaslamak ogretilmistir, biz kiyaslamak uzere kosullandirilmisizdir, her zaman kiyaslamak.  Baska birisinin daha iyi evi var, baska birisinin daha guzel bir bedeni var, baska birisinin daha cok parasi var, baska birisinin daha karizmatik bir kisiligi var.  Kiyasla, yanindan gecen herkesle kendini kiyaslamaya devam et ve sonuc buyuk bir kiskanclik olacaktir; bu kiyaslama kosullanmasinin bir yan urunudur.
 
Aksi taktirde, kiyaslamayi birakirsan kiskanclik kaybolur.  O zaman sen basitce bilirsin ki sen sensin ve sen baska kimse degilsin ve buna hic gerek yok.  Kendini agaclarla kyaslamaman iyidir yoksa cok kiskanabilirsin: Nicin sen yesil degilsin? Ve Tanri nicin sana bu kadar kotu davrandi;ciceklerin de yok?  Kendini kuslarla, nehirlerle, daglarla kiyaslamaman yararinadir yoksa aci cekeceksin.  Sen sadece insanlarla kiyaslama yaparsin cunku sadece insanlarla kiyaslama yapmaya sartlandirildin; tavus kuslariyla ve papaganlarla kiyaslamazsin.  Aksi taktirde kiskancligin cok daha fazla artacaktir:  Kiskanclikla o kadar dolu olacaksin ki yasayamayacaksin bile.
 
KISKANCLIK cok aptalca bir tavirdir,
cunku her kisi essizdir ve kiyas kabul etmez.
Bir kez sende bu anlayis yerlestiginde
kiskanclik kaybolur.
Her kisi essizdir ve kiyaslanamaz.
Sen sadece kendinsin.
HIC KIMSE ASLA
SENIN GIBI OLMADI,
VE HIC KIMSE ASLA SENIN GIBI OLMAYACAK.
Ve sen de hic kimse gibi olmak zorunda degilsin.
 
Tanri sadece originaller yaratir; O karbon kopyalarina inanmaz.

Kıskançlığın nedenini güzel açıklamış bir yazı..
Teşekkurler kırçiçeği...