İznik kelimesini duyunca heyecanlananlar.
Yolun ortasından yürüyenler.
Arkadaşlarına “gülüm” diye hitap edenler.
Caddede yürürken üzerine kuş pisleyenler.
İznik’te üretilenin ÇİNİ, Kütahya’da üretilenin SERAMİK olduğunu bilenler.
Çocukluğunda yüzük taşı toplayanlar.
Kalelerde harpçilik oynayanlar.
Kepekleme balığı yiyenler.
Eliyle ilik balığı avlayanlar.
Dikencenin ne olduğunu bilenler.
Akbalık kıskıya bayılanlar.
Sazan dolmaya ayılanlar.
Yayın tavayı misafirine ikram edenler.
İstakozun tadını bilenler.
Cebindeki kibrit kutusunda su yılanı gezdirenler.
Derelerden akan sudan, dükkanının önünü ıslatanlar.
Derelerde kibrit çöpü yarıştıranlar.
Konak meydanını ve sığır meydanını bilenler.
Göle yüzmeye kaçak gidenler.
Soğukkaleden göle atlayanlar.
Kesinlikle yüzme bilenler.
Akasyalara pikniğe gelenler.
İznik gölünde balık avlamış olanlar.
Fokurdakta, Şarlakta yıkananlar.
Lale sinemasında, kardeşler sinemasında film seyredenler.
Bisiklet kiralayıp İznik turu atanlar.
Bir şey sorulduğunda, “du bakam” diyenler.
Bombarakiler deyiminin ne olduğunu bilenler.
Milli’yi, Pele’yi, Rende’yi, Alo’yu tanıyanlar.
Hıdrellezde abdulvahhap tepeye çıkanlar.
Kadir İnanır’ı görünce ondan daha çok artist olanlar.
Akasyalı Bulvarı bilenler.
Muhteşem Sansarak Kanyonuna gitmeyenler.
Pekmezin nasıl yapıldığını görenler.
Zeytinsiz sofrayı bilmeyenler.
Düğünlerde paçayı bilenler.
Deli Süleyman’ı, Toto’yu, Nail’i tanıyanlar.
Evinin bir yerinde tarihi eser parçası bulunanlar.
Hayatının bir bölümünde mutlaka define hayali kuranlar.
Yaz akşamlarında giyinip, süslenip düğüne gider gibi göle gidenler.
Ebeşeyi, bözürüğü bilenler.
Samanyolunda çay içenler.
İnciraltındaki inciri görenler.
Yalı boyunu bilenler.
Çay bahçesinde mutlaka çekirdek çıtlatanlar.
İstanbul arabasına "Dorudirek" diyenler.
"Lefke kapıya" tabirinin anlamını bilenler.

Alıntıdır..