Türk Halkı bir kez daha gösterdi en kötü huyunu, vefat eden genç şarkıcımız Barış Akarsu'nun ardından gösterdi. Geçirdiği trafik kazasından önce hemen hemen hiç kimsenin posterlerini, avatarlarını, bannerlarını koymadığı Barış'ın ardından.

  Bu huy belkide kötü bir huy değildir diye de düşünmek lazım elbette... Sonuçta seveni, sevmeyeni; hayranı, hayranı olmayanı; tanıyanı,tanımayanı; kim ölse çevresinde büyük bir yasa bürünür Türk Halkı.
2000'li yıllarda Kemal Sunal'ı kaybettiğimizde de, Barış Manço ve Cem Karaca gittiğinde de aynısını yaşadık. Hatta 2 sene evvel Kazım gittiğinde yaşarken kendisi için ''Bölücü'', ''Çıkarcı'' diyenler bile ardından ''Kazım Çok Yaşa'', ''Neden Gittin Kazım'' gibi şeyler söylediler.
 Barış Akarsu da gitti. Bugün göreceksiniz her TV'da , her radyoda, her gazetede 1.sayfadan verecekler Barış'ı. Peki bu adam yaşarken Akademi'de kendini gösterirken, Yalancı Yarim'de yıldızlaşırken, efendiliği ve gece hayatında görülmediği sürelerde nerelerdeydi Türk Medyası?
Nerede olacak Sibel Can'ın tangasında, Hülya Avşar'ın selülitlerinde, Kaya Çilingiroğlu'nun metreslerindeydi.
Yalancı Pehlivanlara aldanmayın onlar günün reytinginin peşinde. Barış'a moral adı altında canlı yayınlarda zor durumdaki babasına mikrofon uzatarak yapılmaz Barış'a destek. Bundan bile yayın alma telaşı içine girmenin ne lüzumu var ki? Çok mu istiyorsun alırsın Star TV'den Yalancı Yarim'i koyarsın aynanda tüm Özel Televizyon Kuruluşlarına olmadımı alırsın koyarsın Barış Akarsu Konserleri'ni. Yalancı medyanın yalan izleyicileri olmayın arkadaşlar.
     Mahkummuyuz hep kaybettiklerimizin ardından ağlamaya? İnsanların yanımızdalarken değerini bilmemeye. Biz bu değiliz. Türk Halkı anlık yaşamaya başladı bunun sorumluları gayet aşikarken hala bunlara prim tanıyan ve reyting kazandıran tüm insanlarımıza yazıklar olsun. Amerikanlaşıyoruz gitgide Amerikan'lar gibi davranmaya başlıyoruz...
Onlar gibi 11 Eylül'de yas tutup 10'unda ve 12'sinde alem yapıyoruz. Biz bu değiliz. Sevincimizi de yasımızı da 40 gün 40 gece yaşarız.
    Nazan Öncel'den güzel bir yazıyla  konumu tamamlıyorum tekrar görüşmek üzere.

Bu havada gidilmez, güneşli günde gidilmez, aslında hiç gidilmez



Bütün nefesimi tuttum, günlerdir ellerim havada Allah’a yalvarıyorum. Belki de Allah benden usanmıştır artık. Aç gözlerini Barış’ım, uyan; hadi n’olur uyan! Yaşamak için çok nedenin var. Önce sana hayat veren anneciğin, bu acıya dayanamam diyen babacığın ve bütün sevenlerin için uyan. Evet, belki hayat zor, belki çetrefilli, belki gereğinden çok acımasız, ama yaşamak her şeye rağmen güzel ve böyle uyumak sana yakışmıyor Barış’ım.

Senin için mümkün olsaydı kalan ömrümün tamamını verebilirdim. Çünkü senin umutların, çünkü senin yarınların, çünkü senin gençliğin var. Öyle ıslak ıslak baktırma, fazladan ağlatma bizi yavrucuğum.

Barış ağabeyinin de dediği gibi, Anlıyorsun değil mi?



Bütün sevenleri ve ailesi adına,



Nazan Öncel