İzmir kurtulmuş, çok tatlı bir yorgunluk, Ankara'ya hareket edecekler... Trene binerler ve kompartımana çekilirler.
Ertesi gün, yaveri, Atatürk’ün kompartımanının kapısını çalar. Atatürk, yorgun, bitkin bir halde kravatını yıkamaktadır. Yaveri: "Paşam bu ne hal, hiç uyumadınız herhalde; niye böylesiniz", der.
"Çocuk, kompartımanıma yastıkla battaniye koymayı unutmuşsunuz, kolumu yastık yaptım ağrıdı, setremi yastık yaptım üşüdüm, uyumadım kalktım", der.
Yaveri: "Aman Paşam! Birimize haber vereydiniz; hemen size bir yastıkla battaniye getirirdik", der.
Ve bir ülke kurtarmaktan dönen komutan tarihi bir cevap verir:
"Geç fark ettim, hepiniz en az benim kadar yorgundunuz, hiç birinize kıyamadım. Önemli olan benim uyumam değil; milletimin rahat uyuması".

ATAMIZ SAYESÄ°NDE NE KADAR RAHAT UYUYORUZ KÄ°; HALA UYANAMADIK ?

umarım olmayız rica ederim keşke birilerinin gözünü az da olsa açsa...

teÅŸekkürler  

OFFFFF OFFFFFFF nasıl candayanır bu acıya bilmem.  başına gelmeyen anlamazki bu halden. Böyle bakar geçeriz. birÅŸey gelmez ki elden.SavaÅŸa hayırrrrr. sömürüye hayırrr. haksızlığa hayırrr. bütün kötülüklere hayırrrr.

Teşekkürler 4285maRs bu anlamlı fotoğraflar için.