Öğretmenler Forumu
Ekim 13, 2008, 09:46:55 ÖÖ *
Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.

Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz
 
   Ana Sayfa   Yardım Ara GiriÅŸ Yap Kayıt  
Sayfa: [1]
  Yazdır  
Gönderen Konu: GüneÅŸ arabasından fizik ve elektronik  (Okunma Sayısı 751 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.
aysien
Ziyaretçi
« : Ekim 17, 2007, 06:06:21 ÖS »

GüneÅŸ arabasından fizik ve elektronik  
Prof. Dr. Necdet Aslan    
Salı, 30 Ocak 2007  
1.Enerji kullanımında değişim ve güneş arabaları Yeryüzünde tükenmeye yüz tutan petrol ve fosil yakıt ürünlerinin araçlarda kullanımı artık yerini yeni ve doğal enerji kaynaklarına bırakıyor. Temiz alternatif enerji araçları içerisinde güneş enerjisinin doğrudan ya da dolaylı dönüştürülmesiyle çalışan elektro-solar araçlar, kullandıkları sistemlerle katı yakıtla enerji tüketen motorlara göre büyük verim artışları sağlarken, hareket ve manevra kabiliyetlerinin sınırlı olması nedeniyle hafif ve enerjiyi depolayan şarj edilebilir akülere sahip olması gerekmektedir.

GüneÅŸ enerjisiyle çalışan araç ve sistemlerin üretimini ve geliÅŸimini teÅŸvik amacıyla bugün dünyada birçok uluslararası kuruluÅŸ tarafından desteklenen, katılımcılarının sayısı gitgide artan  organizasyonlar yapılmaktadır. GüneÅŸ arabaları yarışları, bunların arasında en çok ilgi çeken olaylar olarak göze çarpmaktadır. Tipik olarak 1000 watt enerji üreten 1-2 beygir güçlü bu araçlar, adeta insanın geliÅŸme tutkusunun geleceÄŸi nasıl hayal ettiÄŸine dair bir göstergesidir.

Bu tür bir organizasyon ülkemizin nadide kuruluşu olan TÜBİTAK (Bilim ve Teknik Dergisi) tarafından 30 Ağustos-2005 tarihinde düzenlenen bu güneş araçları yarışı ile ülkemizdeki birçok üniversitenin bu teknolojiye öncülük etmesi gerçekleşmiştir.

2. Yeditepe Üniversitesi Güneş Arabası Projesi
2004 yılının baÅŸlarında bu heyecanı paylaÅŸan Yeditepe Üniversitesi GüneÅŸ Arabası Projesi Takımı (YÜGAT) , Formula-G yarışına katılmak üzere, Fen-Edebiyat Fakültesi Fizik Bölümünden bir öğretim üyesi ve üniversitesinin bir çok bölümünden katılan öğrencilerden oluÅŸarak ilk çalışmalarına baÅŸlamış ve kısa zamanda TÜBİTAK'tan  resmi onay almıştır. 2004 Kasım ayında altyapı çalışmaları için hazırlanan mekanik, elektronik ve fizik laboratuarlarının iÅŸlevsel hale gelmesiyle birlikte çalışmalar hızlanmış, proje grubuna dahil olan tüm alt gruplar belirlenmiÅŸtir. Ana ÅŸasi, süspansiyon sistem, salıncak ve ana kabuk gibi temel parçalar tasarlanmış, gövde prototip modelinin üzerinden bilgisayar ortamında akışkanlık analizleri gerçekleÅŸtirilmiÅŸtir.  Tüm bu çabalar sırasında, projeye katılan öğrencilerin endüstriyel elektronik, makina ve fizik gibi konularda çeÅŸitli deneyimler kazanarak bilgi ve becerilerinin arttırılması ana hedefimiz olmuÅŸtur.  


3. Elektro-solar araçlar  ve güneÅŸ arabaları yarışları ile  ilgili  bazı kurallar
Elektro-solar araçlar, çekişlerini güneş enerjisinin doğrudan ya da dolaylı dönüşümleriyle elde eden araçlara verilen addır.

a)     GüneÅŸ enerjili yarış arabaları en az 150 kg., en fazla 300 kg. olabilir.
b)    Boyutlar: Pist yarışlarına katılacak araçların boyu 5 m'yi, eniyse 1,8 m'yi geçmemelidir. Aracın yerden yükseliÄŸi, araç lastiklerinin havası boÅŸaltıldığında araç yere deÄŸmeyecek ÅŸekilde tasarlanmalıdır. Araçlarda yedek lastik, ek ağırlık olarak kullanılabilir.
c)     Aküler:  Aküler ek ağırlık olarak kullanılamaz. Aküler modüler halde birbirine baÄŸlanmış bir dizi hücreden oluÅŸur. Güç döngüsüne enerji saÄŸlamak amacıyla kullanılan akülerinin,  maksimum enerji depolama kapasiteleri 1 kW-saati geçemez.
d)    Motor ve motor kontrol devresi:   Otomobilin hareket etmesini saÄŸlayan elektrikli DC motorlar, dayanıklı malzemeden yapılmış olmalı ve imalatçının adını, motor numarasını, tasarlanmış güç çıktı düzeyini, motorun tipini, seçilen voltajı ve IP koruma kodunu içermeli, bu bilgiler aracın kimlik kartında belirtilmelidir. Motora ne kadar elektrik gideceÄŸini ise kontrol devresi ayarlar ve saÄŸlıklı bir enerji akışını düzenler.
e)     GüneÅŸ pilleri ve jeneratörü: GüneÅŸ hücresi, güneÅŸten gelen ışınımı elektrik enerjisine dönüştürmekte kullanılan fotovoltaik elemandır. Bu hücreler modüler halde bir mekanik birim meydana getirmek üzere biraraya getirilirler. GüneÅŸ modüllerinin birbirine baÄŸlanmasıyla ortaya çıkan kaynaÄŸa ise güneÅŸ jeneratörü denilir ve bunlar araca sabitlenen yapılardır. Araç akülerini ÅŸarj ederken, güneÅŸ jeneratörünün yüzey konumu deÄŸiÅŸtirilebilir, araç kriko yardımıyla güneÅŸe bakacak biçimde yatırılabilir. GüneÅŸ jeneratörü en az 300 watt en fazla 800 watt tepe gücünde olabilir.
f)      Åžasi: Åžasi üzerine baÄŸlı tüm parçaları içerir. Åžasinin yapımında titanyum kullanımı yasaktır. Titanyum alaşımlı cıvata ve somunların kullanımıysa serbesttir. Araca özel bir numara, ÅŸasinin rahat eriÅŸilebilecek bir yerine, kolayca görülebilecek bir biçimde kazınmış olmalıdır.
g)     Tekerlek ve lastikler: Tekerleklerde havalı lastiklerler kullanılmalıdır. Aracın dışına taÅŸmamak koÅŸuluyla tekerleklerin kenar lastiklerinin boyutları ile yapıldıkları malzeme serbesttir. 3 ya da 4 tekerlekli sistemler kullanılabilir.
h)     Kaporta: Kaporta tümüyle kapalı , tümüyle açık ya da açılıp kapanabilir türlerde olabilir. GüneÅŸ enerjili yarış arabalarında yalnızca gövdeye tam olarak baÄŸlı parçaların kaportayla örtülmüş olması zorunludur.
i)       Frenler:  Bir pedalla harekete geçirilen iki devreli fren sistemi zorunludur. Aynı pedal, tüm tekerleklerdeki frenleri harekete geçirmelidir. Karbon fren diskleri kullanılamaz. Frene kuvvetlice basıldığında motorun otomatik olarak durması zorunludur. Motor, frenleme etkisini artırmak için de kullanılabilir. 3 tekerlekli araçlarda ön ve arka tekerlekler bağımsız fren sistemleriyle donatılmalıdır. Frenlerin biri ön dingildeki tekerleklerden en az birini kumanda etmeli, diÄŸeri ise arka dingil üzerindeki tekerleÄŸi kumanda etmelidir.
j)       DiÄŸer güvenlik unsurları: Omuz kemerleri, karın ve bacak kemerleri zorunludur. Yangın söndürücü ÅŸart deÄŸildir. En az 350 N/mm2  dayanıklılığında 38 x 2,5 mm çapında soÄŸuk çekimli, çelik borulardan imal edilmiÅŸ rollbarlar zorunludur. Sabit plastik kaportalı araçlarda bir güvenlik kafesi bulunmalıdır.

Yeditepe Üniversitesi'nde üretilmekte olan güneş arabası yukarıda verilen tüm kurallara uymakta olup bir sonraki bölümde ayrıntıları verilen fiziksel bağıntılar kullanılarak tasarlanmıştır.

4. Fiziksel Formüller (Araç Üzerindeki Kuvvetler)
Belli bir açıda (b?) eğimi olan karayolunda hareket eden araç üzerine etki eden kuvvetler Şekil.1'de gösterildiği gibidir: Fm , motor tarafından sağlanan kuvveti; Fs, tekerlek ve yol arasında oluşan sürtünme kuvveti; Fh, hava direnci nedeniyle oluşan kuvveti; Fn, yol tarafından aracın ağırlığına tepki olarak uygulanan normal kuvveti; Fe, eğimden dolayı oluşan kuvveti göstermektedir. Eğer motor kuvveti diğer kuvvetlerin toplamından büyükse araç ivmelenecek, yaklaşık eşitse sabit bir hızla hareketine devam edecek fakat küçükse yokuşu çıkamayarak geriye doğru yönelecektir. Bu kuvvetlerin etkisinde olan ve eğik düzleme paralel Vx hızıyla hareket eden bir aracın hareket denklemi şu şekilde verilir:

m : araç kütlesi, Vr : araca karşı esen rüzgar hızı, g : yerçekimi ivmesi, µ?: yer ile lastik arasındaki sürtünme katsayısı (0.004<µ?<0.02), Cs : lastiğin hızdan dolayı eğilmesi nedeniyle ters yönde oluşan gerilme kuvveti katsayısı (Cs<< µ??), ??: hava yoğunluğu, Ch : hava direnci katsayısı ( 0.2<Ch<0.4), Aön : aracın ön yüzey alanı ve km : lastik dönme katsayısı (lastik veya motor gibi kütlelerin dönmesinden dolayı aracın etkin kütlesindeki artış miktarı, 1.08< km <1.1), olarak verilmektedir. Açısal hız, denklem (1)'den bulunan hız kullanılarak aşağıdaki denklemden hesaplanabilir:

Burada R, teker yarıçapı olarak verilmektedir.  Bu durumda araç tarafından hareketten dolayı harcanan güç olacaktır.  Burada ? , araç tarafından oluÅŸturulan torku (kuvvet momentini) göstermektedir.

Tasarımcı, Fm -?Vx ve Vx - t karakteristiklerini inceleyerek aracın belli bir zaman içerisinde ivmelenerek sabit hıza ulaşabilmesi için gereken şartları bulabilir.

Sabit Hız:  EÄŸer araç rüzgâr olmayan ortamda (Vr = 0) sabit hızla ilerliyorsa  ve  ise  ÅŸu elde edilir: araç motorunun uygulaması gereken kuvvetin sürtünme ve eÄŸim kuvvetlerinden yeterince büyük olması gerekliliÄŸi ve hava direncinin mümkün olduÄŸunca küçük olma zorunluluÄŸu ortaya çıkar.  Düz yolda (b?= 0o) sabit hız için ise;
Bu bağıntılardan motor kuvvetinin hıza göre değişimi;
Bundan da sabit hızı arttırmak için motor kuvvetinin hız ve hava direnci ile doğru orantılı olacak şekilde artması gerektiği ortaya çıkar.

4.1. Maksimum EÄŸim
Aracın uygulanan maksimum motor kuvveti ile sürtünmeyi yenip en çok hangi eğimde durabileceğini hesaplarsak bu bize aracın tırmanabileceği maksimum eğimi verecektir. Bu durumda hız ve ivme sıfır alınıp yol ve hava sürtünmesi (ayrıca lastik eğilmesi) ihmal edilirse;Buradan da aracın çıkabileceği maksimum eğim;

4.2. Hız ve İvme
Araç çekişi için gerekli olan enerji, belirlenen ivme ve aracın üstesinden gelmesi gereken yolun sürtünme kuvvetine bağlıdır. Maksimum ivme, mümkün olan maksimum çekiş kuvvetine ve araç seyir halindeyken kullanılan yolun durumuna bağlıdır. Her ne kadar, günlük hayatta yolun sürtünme kuvveti bilinmese de, aracın hız profili ve enerji gereksinimleri ile ilgili önemli bilgiler elde edilebilir. Araçlar belirli amaçlar için tasarlanır, örneğin belirli bir yol eğiminde tipik hava şartları altında maksimum ivmeyi elde etmek gibi.

4.3. Sabit Fm, Düz Yol
Düz yol için (b?= 0), aracın hareketsiz durumdan harekete baÅŸladığı varsayılarak      (V0 = 0)  t = 0 ve EÄŸer araç motor kuvveti t= 0'da sürtünmeyi yenebiliyorsa olacak ve baÅŸlangıçta Fh = 0 olduÄŸundan;
ve t>0 için ise; ve dolayısıyla; Buradaki katsayılar ;  ve olarak verilmekte olup, Aracın belli bir x¢ yolunu t¢ zamanında alarak V' hızına ulaÅŸması için geçen zaman Denklem(18) t' için çözülerek
Tabii ki alınan yol doğrudan; Hızın %98'ine ulaşabilmek için geçen zaman ( alınarak);
Bu durumu sağlayabilmek için gereken ani güç;

P(t)=FmV(t)                                                                          
olacağından gücün zamanla değişimi de kolayca;
bulunacak ve belli bir ?t = tson süresinde istenilen hıza belli bir ivmeyle eriÅŸmek için gereken motor gücü;  Bu zaman zarfında gereken ortalama güç; araç motorunun üretmesi gereken enerji olacaktır.

4.4. Sayısal Örnek
Farzedelim ki m = 300 kg,???= 1.16 kg/m3, µ= 0.02, Ch = 0.2, Aön= 0.7 m2, C s= 10-6 s2/m2,

g = 9.8 m/s2 için yaklaşık 60 km/saat = 16.7 m/s hıza ulaşılmak isteniyor.  Bu durumda         K2 = 0.00027 m-1 olacak ve maksimum hız; m/s = 60 km/saat  olacaktır. Böylece Denklem(16b)'den K1 = 0.075 bulunacaktır ve bu da yukarıdaki eÅŸitlikten   Fm= 82.2 N'lik bir motor kuvvetine gereksinim duyulduÄŸunu gösterecektir.  Ayrıca eÄŸer teker çapı d = 45 cm olarak alınacak olursa, araç, tekerlerin 1 tur dönme başına s = pd = 1.4 m gidecek ve aracın açısal hızı w ?= Vson/s = 11.86 s-1 = 720 rpm olacaktır.  Diyelim ki motor eÄŸrisinden okunan verilerden 720 rpm deÄŸerine karşılık gelen sürekli tork deÄŸerinin ??= 50 N•m ve tepe deÄŸerinin Huh?= 82 N•m olduÄŸu bulunmuÅŸ olsun.  Bu durumda gereken motor gücü de Pm = Huh??= 600 W-960 W olacaktır. Böylelikle geçen zaman Denklem (21)'den yaklaşık olarak 511 sn veya 8.5 dk olarak bulanabilir.  Bu da Denklem (20) yardımıyla yaklaşık 6km yol gerektiÄŸini gösterir. Bu da formula pistinde yaklaşık 1 tura karşılık gelmektedir. EÄŸer demoraj faktörü, D = 2 olarak alınacak olursa ve aküler tarafından saÄŸlanan voltaj yaklaşık    V = 97 V ise, akülerden çekilecek akım Imax = ?D/V = 12.3-19.7 A aralığında olacaktır.  EÄŸer akü gerilimi yaklaşık 122 V olursa akülerden çekilecek akım da 9.8-15.7 A olacak ÅŸekilde düşecektir.
 
Logged
aysien
Ziyaretçi
« Yanıtla #1 : Ekim 17, 2007, 06:07:00 ÖS »

5. Enerji Kaynağı: Akü
Elektrikli araçların temel gereksinimlerinden biri, aracın hareket edebilmesi için elektrik motorunda mekanik enerjiye dönüşen, taşınabilir elektrik enerjisi kaynağıdır.  Elektrik enerjisi genel olarak, batarya ve yakıt hücresi gibi aletlerin içindeki kimyasal enerjiden dönüştürülerek elde edilir. Elektrikle çalışan araçlar için yüksek enerji yoÄŸunluÄŸundan, uygun enerji kaynağı eksikliÄŸinden kaynaklanan çevre kirliliÄŸi problemlerine, yakın gelecekte, elektrikli motorlar ve mazotlu motorları birleÅŸtiren hibrid elektrikli araçların çözüm olacağı düşünülmektedir.

5.1. Akülerin çalışma prensipleri
Aküler, birim hücrelerden oluşur ve bu hücreler elektrik enerjisine dönüşebilen kimyasal enerji içerirler. Bu elektrolitik hücrelerden bir yada birden fazlası seri bağlanarak bataryayı oluşturur. Gruplanmış hücreler birbirlerine eklenerek batarya modülünü oluştururlar. Akü takımı ise, elektronik sürücü sistemine enerji verebilmek için, seri yada paralel kombinasyonlar şeklinde bağlanmış batarya modüllerinin bir araya gelmesinden oluşur.

Aküde saklanan enerji, akünün ÅŸarj ve deÅŸarj olduÄŸu durumlar arasındaki kimyasal enerji bileÅŸenlerinin farkıdır. Bir hücredeki kimyasal enerji talebe baÄŸlı olarak elektrik enerjisine dönüştürülür, birim hücredeki pozitif ve negatif elektrotlar, ayırıcılar ve elektrolitler gibi temel elemanları kullanarak bu iÅŸlemi gerçekleÅŸtirir. Elektrotların pozitif yada negatif olanlarının elektro-kimyasal anlamda aktif olanlarına aktif madde  denir. Kimyasal oksitlenme olayı, baÄŸlanan ve kopan elektronlar sebebiyle elektrotlarda gerçekleÅŸir. Elektrotlar elektronik baÄŸlamda iletken olmalı, bir ayırıcı ile ayrılmalı ve üzerlerine yapılan kontaklar çok saÄŸlam olmalıdır. Akü çalışırken, elektrotlardaki kimyasal tepkimeler elektronların bir elektrottan diÄŸerine akmasına sebep olur. Bunun yanı sıra, kimyasal tepkime sırasında oluÅŸan elektronlar iki elektrotu birbirine dıştan baÄŸlayan bir elektrik devresinde de akabiliyorsa, bu, hücre içindeki elektron akış dayanıklılığını gösterir. Elektrotlar ve dış elektrik devresi arasındaki baÄŸlantı noktalarına akü terminalleri denir. Dış elektrik devresi, saklanan kimyasal enerjinin gelen talep doÄŸrultusunda bırakıldığını ve elektrik enerjisinden faydalanıldığını gösterir. İdeal bir akü, sadece elektrotlar arasındaki devre dıştan bir elektrik devresi ile tamamlandığı zaman, akım üretir. Fakat pek çok akü, difüzyon etkisiyle yavaÅŸ da olsa deÅŸarj olmaktadır, bu nedenle uzun süreli enerji saklanması için pek uygun deÄŸildir. Açık devre terminalleri ile "yavaÅŸ deÅŸarj"   olayı, "self-discharge" olarak da bilinir ve akü kalitesini tanımlamada kullanılır.


5.2.Akü hücresinin elemanları;
1. Pozitif elektrot:  Hücrenin boÅŸalması esnasında azalabilen, oksit, sülfit yada herhangi bir bileÅŸikten oluÅŸan bir elektrottur.  Bu elektrot akü boÅŸalırken, dış devreden elektron tüketir.  KurÅŸun-oksit (PbO2) ve nikel-oksit-hidroksit (NiOOH) pozitif elektrotlara örnektir. Elektrot malzemeleri katı haldedir.

2.Negatif elektrot: Hücrenin boÅŸalması esnasında, oksitlenebilen metal yada alaşıma negatif elektrot denir. Bu elektrot akü boÅŸalırken, dış devrede elektron üretir. KurÅŸun (Pb) ve Kadmiyum (Cd) negatif elektrotlara örnektir. Negatif elektrot malzemeleri de akü hücresinde katı halde bulunur.  Bazı lityum akülerin negatif elektrotları oksitlenmeyi önlemek için alüminyumdan imal edilmektedir.

3. Elektrolit: Elektrolit, hücredeki pozitif ve negatif elektrotlar arasında iyonik iletime olanak sağlayan bir ortamdır. Elektrolit, elektrot reaksiyonlarında yer alan iyonlar için yüksek ve seçici iletkenlikte olmalıdır, fakat deşarj olayını engelleyebilmek için elektronları iletmemelidir. Elektrolitler sıvı, jel yada katı maddeler olabilirler, ayrıca akünün tipine göre asidik yada alkalin olabilirler. Kurşun-asit yada nikel-kadmiyum gibi geleneksel akülerde sıvı elektrolitler kullanılır. Kurşun-asit akülerde elektrolit, sülfirik asitin sıvı formundadır (H2SO4). Nikel-metal-hidrit (NiMH) ve lityum-iyon gibi daha geliştirilmiş aküler jel, macun veya rezin/reçine şeklinde elektrolit kullanmaktadır. Lityum-polimer aküler ise katı halde elektrolitler kullanır.

4. Ayırıcı: Ayırıcı, farklı kutuplardaki elektrotları fiziksel olarak ayıran, elektriksel olarak yalıtıcı bir tabakadır. Ayırıcılar, elektrolitlerin iyonlarını geçirmeli ve elektroliti saklayıp hareketsizleştirebilecek fonksiyona sahip olmalıdır. Bugün kullanılan ayırıcılar sentetik polimerlerden yapılmaktadır.

5.3. Akü Kapasitesi, Akü Gücü
Pratik akü kapasitesi, t0: akünün tam ÅŸarj edildiÄŸi zaman ve tT: akü terminal voltajı Vt deÄŸerine eriÅŸinceye kadar geçen süre olmak üzere; deÄŸeri C (Coulomb) yerine amper-saat olarak verilir.  Kapasite deÅŸarj akımının deÄŸerine baÄŸlı olarak deÄŸiÅŸir.  DeÅŸarj akımı ne kadar küçükse akü kapasitesi de o kadar büyük olur.  Akü kapasitesi belirtilirken, sabit deÅŸarj sırasındaki akım büyüklüğü verilmelidir.
 
Burada Ei ve Ri açık devre akü iç voltajı ve direnci, VT ise yük direnci (RT) bağlıyken elde edilen voltaj olup çekilen akıma bağlı olarak değeri Ei'den küçük olacak şekilde (Kirchoff yasası kullanılarak)

Araç eÄŸimli yoldan çıkarken daha çok güce gereksinim duyduÄŸundan motor aküden fazla akım çeker.  EÄŸer yük direnci akü iç direncine eÅŸitse, maksimum akü gücü; çekilen akıma göre (Ei ve Ri deÄŸiÅŸtiÄŸinden dolayı) deÄŸeri deÄŸiÅŸecektir.

5.4. Li-iyon Akü
Lityum metali yüksek elektro-kimyasal azalma potansiyeline (3.04 V) ve en düşük atomik kütleye (6.94) sahiptir, bu sayede  3 V'luk bir akü hücresi ile uygun bir pozitif elektrotun birleÅŸtirilmesine olanak saÄŸlanır. İkinci dereceden lityum hücrelere olan ilgi, 1970'lerde birinci dereceden lityum hücrelerin bulunmasından sonra daha da arttı. Fakat lityumun nemle yükselen reaktif yapısı, sıvı elektrolit  kullanımını zorlaÅŸtırmaktaydı. 1970'lerin sonuna doÄŸru yapılan araÅŸtırmalarda, lityumun kobalt yada nikelin kristal yapısına eklenerek LiCoO2 yada LiNiO2 oluÅŸturması ile Li-iyon akülerin geliÅŸtirilmesindeki etkisi keÅŸfedilmiÅŸtir. Metalik-lityum ise, grafit yada kömür formunda karbon ile kullanılan lityumdan (LixC) oluÅŸan negatif elektrot, metalik oksitlerden oluÅŸan pozitif elektrotlar ile elde edilmiÅŸtir. Grafit formunda, lityumu LiC6 bileÅŸiÄŸine kadar bulmak mümkündür. Li-iyon akülerin pozitif elektrot olarak, pahalı olmasına raÄŸmen kobalt oksit kullanmasının nedeni kobaltın tatmin edecek kadar yeterli olmasıdır. Alternatif bir pozitif elektrot ise nikel-oksittir (LiNiO2), yapı olarak daha karışık fakat daha ucuzdur. Performansı ise kobalt-oksit elektrotlara yakındır. Mangan-oksit ile çalışan pozitif elektrotlar (LiMn2O4 yada LiMn2O2) manganın daha ucuz bir madde olması ve daha az zehirli olması nedeniyle araÅŸtırılmaktadır.

LiCoO2  kullanan Li-iyon hücrenin deÅŸarj olayı Åžekil.6'da gösterilmiÅŸtir. Hücrenin deÅŸarjı esnasında pozitif lityum iyonları negatif elektrottan koparak, elektrolit içinde pozitif elektrota doÄŸru hareket ederler. Pozitif elektrotta ise, lityum iyonları hızlı bir ÅŸekilde lityum bileÅŸiÄŸi madde ile birleÅŸirler. Bu iÅŸlem tamamen tersinir bir iÅŸlemdir.

Åžarj sırasında ise Li iyonları pozitif elektrottan negatife doÄŸru ilerlerler.  Li-iyon akülerinin nominal gerilimleri NiCd aküleri gibi 3.6V'dur.  Bu aküler yüksek özgül enerji, yüksek özgül güç, yüksek enerji verimliÄŸi, yüksek sıcaklıklarda iyi performans ve düşük yavaÅŸ deÅŸarj özelliklerine sahiptir.  Ayrıca bu aküler geri dönüşümlü olduklarından oldukça ekonomik sayılabilirler.

5.5. Li-Polimer Akü
Li-polimer, (elektrona yalıtkan fakat iyona iletken) katı hal elektrotlardan oluÅŸur.  Elektrotları katı olduÄŸundan bu akülere katı hal aküleri de denmektedir. Polimer elektrot uygun bir elektrolit tuzuyla bileÅŸik yapmış olan polietilen-oksitten oluÅŸur.  En iyi pozitif elektrot vanadyum-oksitten oluÅŸur.  Li-polimer aküler günümüzdeki en yüksek özgül enerji ve en yüksek güç saÄŸlayabilen akülerdir.  Daha kolay tutuÅŸabilen elektrotlar yerine kullanılan katı polimerler iyon akışını (yani akımı) 60oC' deki sıcaklıklara kadar taşıyabilirler.  Kaza sırasında da bu aküler Li-iyon akülere göre daha güvenlidir çünkü lityum karbon ile karıştırılmış olduÄŸundan saf lityum metalinden daha az reaktiftirler.  Dar ve küçük boyutlarda imal edilebildiklerinden bunların seri veya paralel baÄŸlanmalarıyla tasarlanan aküler hem hafif olurlar hem de daha az yer kaplarlar.  YÜGAT takımı bu tür aküleri kullanmaktadır.

6. GüneÅŸ  Hücreleri ve GüneÅŸ Panelleri

6.1. Güneş hücresinin temelleri
GüneÅŸ hücrelerinin üzerine düşen fotonların enerjileri ile yapılarında serbest halde bulunan elektronların ve elektron boÅŸluklarının (hole) kontrol edilmesi saÄŸlanır ve bunların düzenlenmesiyle  elektrik gücü üretecek bir potansiyele sahip olurlar. Åžekil.7'de gösterildiÄŸi gibi güneÅŸ hücreleri alt ve üst kısmına baÄŸlanan iletkenlerin bir yüke  baÄŸlanması sonucu belli miktarda güç üretirler.
            
Fazlalık elektronlar üst temas noktasına, boÅŸluklar da alt temas noktasına yaklaÅŸtığında  bazı elektronlar, aslı elektriksel güç olan yüke doÄŸru akım oluÅŸturarak üst temas noktasına doÄŸru akar. Aynı ÅŸekilde fazlalık elektronların alt kısma, boÅŸlukların da üst kısma yakın olması ters yönlü bir akımın akmasına sebep olur. Bu durumda yüke doÄŸru akan akım çok düşük ve rastgele bir yönde olacaktır. Böyle bir düzenek güç üretmede kullanışsızdır. Gerekli olan gücü üretmek için önemli olan malzemelerin organize bir ÅŸekilde kullanılmasıdır.

Birçok malzeme (genel olarak silisyum, aslında silisyum dioksit), malzemenin n-tipi ve p-tipi sürümlerini oluÅŸturmak için safsızlıkla katkılanabilir. n-tipi malzeme elektronlar açısından zengin, p-tipi malzemeler ise boÅŸluklar açısından zengindirler. Her zaman  n-tipi malzemede biraz boÅŸluk,  p-tipinde de biraz elektron bulunmaktadır; fakat serbest elektronların çoÄŸunluÄŸu n-tipi malzemeye doÄŸru, boÅŸlukların çoÄŸunluÄŸu da p-tipi malzemeye doÄŸru akacaktır. Åžekil.8'de gösterildiÄŸi gibi bir güneÅŸ hücresi, bir n-tipi tabakanın p-tipi tabakanın üzerine koyulmasıyla elde edilir.

Bir foton bir elektronu serbest bıraktığında, elektron üstteki n-tipi malzemenin içine doÄŸru, boÅŸluk da p-tipi malzemenin içine doÄŸru hareket etmek isteyecektir.  Fakat hücrenin diyot yapısı n ve p tipi bölgelerin arasında elektronları ve boÅŸlukları birbirinden uzak tutacak bir eklem (junction) oluÅŸturur. Elektronlar benzer yüke sahiptirler ve birbirlerini iterler. Aynı ÅŸey boÅŸluklar için de geçerlidir. Eklemi  aÅŸacak ve tekrar bir araya getirecek sürücü kuvveti ile güneÅŸin elektron-boÅŸluk çiftlerini serbestleÅŸtirecek sürücü kuvveti eÅŸit olana kadar güneÅŸ hücresi serbest elektron-boÅŸluk çiftlerinin denge yoÄŸunluÄŸuna ulaÅŸacaktır. Denge halinde, elektron-boÅŸluk çiftleri yaratıldıkları hızla tekrar bir araya gelirler.

6.2. Açık Devre Voltajı
Üst kısımda fazlalık elektronlar, alt kısımda da fazlalık boşluklar olması sebebiyle hücrenin altı ve üstü arasındaki voltaj oranında yük farkı oluşur. Üst ve alt kısımlar arasına Şekil9.'da gösterildiği gibi bir voltmetre bağlayarak, hücrenin açık devre voltajı Voc ölçülebilir. Voc hücrenin yapıldığı maddeye ve güneş ışığının şiddetine göre değişebilir. Yüksek şiddetli güneş ışığı,yüksek yoğunlukta serbest elektron-boşluk çiftleri oluşturur ve bu da açık devre voltajını yükseltir.

6.3. Kısa Devre Akımı
Üst kısım ile alt kısım direnci sıfır olan bir tel ile baÄŸlandığında elektronlar telin içinden akacak  ve alt kısımda Åžekil10.'da gösterildiÄŸi gibi boÅŸluklarla birleÅŸecektir. Hücre üzerindeki voltaj sıfıra düşer ve tel üzerinden akan akım kısa devre akımıdır. Kısa devre akımı Isc  kullanılan maddeye, güneÅŸ ışığının ÅŸiddetine ve uç kısımların nasıl tasarlandığına baÄŸlıdır. Elektronlar ve boÅŸluklar uçlara doÄŸru kendi yollarını bulmalıdırlar. n-tipi ve p-tipi malzemelerdeki iç direnci hücrenin iç direnci olan Rsc'dir. Isc ,hemen hemen güneÅŸ ışığı ÅŸiddeti ile doÄŸru orantılıdır, çünkü fotonlar elektron-boÅŸluk çiftlerinin elektronların telin içinden akması ve alt kısımda boÅŸluklarla birleÅŸmesiyle aynı hızda oluÅŸur.  Isc  ayrıca hücrenin büyüklüğü ile de doÄŸru orantılıdır.

GüneÅŸ hücreleri hem n-tipi üstte p-tipi altta, hem de p-tipi üstte ve n-tipi altta olacak ÅŸekilde yapılabilir. Her iki durum da çalışacaktır ama hücrelerin çoÄŸu n-tipi üstte olacak ÅŸekilde yapılır. Elektronlar boÅŸluklardan daha çok hareket edebilme yeteneÄŸine sahiptir; kristalde boÅŸluklara göre daha kolay ve daha serbest hareket edebilirler. GüneÅŸ hücresi üstündeki  uçlar güneÅŸ ışığını engeller, bu yüzden üst kısımda olabildiÄŸince az ve küçük akü başı  kullanılması tercih sebebidir. Hücrenin alt kısmı geniÅŸ bir akü başı yapmak için tamamen gümüş ile kaplanabilir. EÄŸer p-tipi üste yerleÅŸtirilirse, boÅŸluklar üstteki akü baÅŸlarına doÄŸru hareket etmek zorunda kalacak ve güneÅŸ hücresi üst kısımda n-tipi malzemenin kullanıldığı duruma göre daha fazla iç dirence sahip olacaktır.

Logged
aysien
Ziyaretçi
« Yanıtla #2 : Ekim 17, 2007, 06:07:13 ÖS »

6.4. Güneş Hücresi Modeli
Bir güneş hücresi p-n ekleminden (junction) oluşmuş olan ve yüzeyi özel olarak arttırılmış bir diyottur.Eğer hücreye hiç güneş ışığı gelmezse, hücre tamamen Şekil.11'de gösterildiği gibi akımın aküden dışa doğru serbestçe akmasına izin veren ve diğer yönde akmasını engelleyen bir diyot gibi davranacaktır. Güneş hücresinin akımı ters yönde oluşturduğuna ve bu yüzden hücrenin akımı diyot gibi serbest olarak geçireceğine dikkat etmek gerekir. Tasarım açısından bakılacak olursak bu durumun iki sonucu vardır.

Birincisi, eğer güneş hücresi aküyü şarj ediyorsa devreye bir anahtar eklenmelidir. Hücrelerin gün ışığı gelmediği zaman akülerin boşalmasını önlemek için kullanılan bu anahtar geceleri açık tutulmalıdır ki akü boşalmasın. İkincisi ise bir hücre düzeneğindeki herhangi bir hücrenin gölgede kalması bu hücrenin akım üretememesine ve diğer hücrelerin akımını engelleyecek şekilde diyot gibi davranmasına neden olacaktır. Bu durumda "by-pass" diyotları kullanılmalıdır.

Bir güneş hücresinin eşdeğer devresi burada Is hücre tamamen gölgedeyken ki diyot doyum akımı ve IL güneş ışığının yarattığı potansiyel farkından oluşan akıma benzer bir akım kaynağıdır. RSH şönt direncidir. Bazı elektron-boşluk çiftleri bağlantı üzerinde tekrar birleşecekler. RSH bu "akım akışına" karşı oluşan dirençtir. İdeal olarak bir güneş hücresinin sonsuz şönt direncine sahip olması beklenir,yani RSH = ?? fakat gerçek hücreler için bu mümkün değildir. RS hücrenin iç seri direncidir. Hücreler kendilerinin ürettiği enerjiyi soğuran iç dirence sahiptirler.

Bu devrede I: Hücrenin çıkış akımı, V: Hücrenin çıkış voltajı, q: Bir elektronun yükü olmak üzere 1.6021773×10-19 C, K: Boltzmann sabiti (1.380658×  10-23 J/K), T: Mutlak sıcaklık  ve n model parametresidir (silikon için 1.5 ).  Denklem (28)'de böyle bir devrenin oluÅŸturacağı çıkış akımı gösterilmiÅŸtir:

Yukarıdaki model denklem (29)'da gösterilen açık devre gerilimi Voc ve kısa devre akımı Isc  bilgileri kullanıldığında bir güneÅŸ hücresi için uygun bir veri haline gelir.

                                 V = Voc ;I=0 iken    (28)         

                                  I=Isc ;V=0 iken        (29)                                     
 
Hücre için I = 3.20 A ve V = 0.468 V  olduÄŸu durumda maksimum çıkış gücü  1.5 W'tir. Bu model güneÅŸ hücreleri ve hücre dizileri ile ilgili birçok konuda kullanılır.

6.5. Güneş Hücrelerinin Dizilerinin Bağlanması
Hücreleri dizi şeklinde dizerken dikkat edilmesi gereken bazı önemli hususlar vardır. Dizi voltajı, akü sistem voltajı ve güç düzenleyiciler ile uyuşmalıdır. İdeal olarak dizi voltajı akü sistem voltajından biraz daha yüksek olmalıdır. Bu yükseltici trafodan daha verimli olan düşürücü trafonun kullanımına olanak sağlar. Tipik bir akü sistem voltajı olan 100 V'a ulaşmak için birçok hücre Şekil.15'te olduğu gibi seri olarak bağlanmalıdır.

Seri bağlanan bir devrede bütün güneş hücrelerinden aynı akım geçer.Burada önemli olan dizide bulunan bütün hücrelerin yaklaşık olarak aynı güç akımına sahip olmalarıdır. Örneğin, farklı güç akımına sahip iki seri bağlı hücreyi ele alalım:

1 nolu hücre 0.468 V ve 3.199 A'de  1.497 W  güce sahip olsun.

2 nolu hücre de 0.470 V ve 2.244 A'de  1.0546 W  güce sahip olsun .

Eğer bu iki hücre bu güçlerde çalışırlarsa, iki hücrenin kendi aralarında üreteceği toplam güç;

1.497 + 1.0546 = 2.5516 W olur.

Ancak bu iki hücre seri olarak baÄŸlanacak olursa, ikisi de aynı akımı taşımak zorunda kalacak ve kendi güçlerinde çalışamayacaklardır. EÄŸer iki hücrenin taşıdığı akım I,  saÄŸladıkları voltaj V1 ve V2 olur.

6.6. Dizinin Gölgelenme Durumu
EÄŸer dizi içindeki bir hücre gölgede kalırsa, aydınlatma seviye akımı (I) hızlı bir ÅŸekilde düşecektir. Gölgede kalan herhangi bir hücre hızla azalan kısa devre ve güç akımına sahip  olacaktır ve dizideki diÄŸer hücrelerin akımını sınırlandıracaktır. EÄŸer tamamen gölgede kaldıysa, hiç güneÅŸ enerjisi alamıyorsa, bu hücre akımı engelleyen bir diyot gibi davranacak ve hücre dizisinden geçen akım sıfır olacaktır. Bu durumda bütün dizinin çıkış gücü de sıfır olacaktır. Zarar görmüş veya zayıf hücreleri baypas etmek için baypas diyotları kullanılabilir ancak, baypas diyotlarıyla bile dizinin çıkış gücünü azaltmak için fazla gölgeleme oluÅŸturulmaz.

6.7. Baypas diyotları
Diyotlar genel olarak sorunlu bir hücrenin akımı tamamen kesmesini engellemek için kısa dizilerin çevresine baÄŸlanırlar ve sadece üzerlerinde ters voltaj oluÅŸtuÄŸu zaman aktif olurlar. Her sorunsuz hücrenin güç noktasında 0.5 V ürettiÄŸi ve de baypas diyotunun gösterildiÄŸi gibi dört hücre çevresine baÄŸlandığı varsayılsın. Bütün hücreler sorunsuzdur ve baypas diyotu üzerinden akım akmamaktadır. Altı hücre üzerinden voltaj kazancı 3.0 V olacaktır ve eÄŸer hücreler 3 A üretiyorsa, bu altı hücre 9 W güç üretir. Bir tane sorunlu hücre vardır. DiÄŸer hücreler sorunlu hücrenin üzerindeki voltajı tersine çevirecek ÅŸekilde o hücreye doÄŸru akım akıtmaya çalışırlar. Diyot olmaksızın sorunlu hücre hiçbir ÅŸekilde üzerinden akım akmasına izin vermeyecektir ve çıkış gücü sıfır olacaktır. Baypas diyotu, ortadaki dört hücrenin etrafında özellikle devreye dahil etmeden  akım akmasına  izin verir. Dört hücrenin baypası sırasında iki volt kayıp meydana gelir. Diyotun ileri beslemesi ve akım iletmesi  için ek olarak yaklaşık 0.5 V gerekecektir, böylelikle hatalı olan hücrenin baypası sırasında toplamda 2.5 V kaybolacaktır.1.5 W güç üretilecektir; böylece bir hatalı hücre ile dizi 7.5 W güç kaybedecektir. Akım diyotun üstünden serbestçe akar ve geri kalan hücre dizilerindeki güç üretiminin devamına izin verir. Baypas diyotlarının amacı, hücrelerin küçük bir bölümünün zarar görmesi yada gölgelenmesi halinde dizinin güç üretimine devam etmesini saÄŸlamaktır.

Genel yaklaşım, silikon diziler için her 5-7 hücre çevresine baypas diyotlarının kullanılmasıdır.

6.8. Güç Düzenleyicileri
Güneş hücresi dizisinin kullanılmasının en basit yolu Şekil.18'de gösterildiği gibi diziyi doğrudan akü paketine bağlamaktır. Eğer dizi voltajını akü voltajından daha yüksek seviyeye getirecek yeterli sayıda seri bağlı hücre varsa, dizi güç üretecek ve aküleri dolduracaktır. Diziyi pillere bağlama metodu basit, ekonomik ve güvenilirdir.

EÄŸer dizi  pil paketiyle eÅŸleÅŸtirilirse çoÄŸu durumda dizi güç üretecek ve pilleri dolduracaktır. Sonuç olarak bu tasarım, dizinin üretebileceÄŸi enerji miktarını kullanarak yaklaşık  %75 verimli olacaktır. Tasarımın düşük maliyeti ve basitliÄŸi sebebiyle çoÄŸu karasal güneÅŸ hücresi dizilerinin tasarlandığı ve baÄŸlandığı yol budur.

1)     Akü voltajı dizinin güç noktası voltajına eÅŸit olduÄŸu zaman sistemin verimi yaklaşık % 100'dür.
2)     Akü voltajı güç noktası voltajından az olduÄŸu zaman verim tahminen gerilim oranlarına eÅŸittir.
3)     Dizinin güç noktası voltajından yüksek olduÄŸu zaman  verim keskin biçimde düşer.
4)     Akü voltajı açık devre voltajından yüksek olduÄŸu zaman güç üretilmez.

Bu basit tasarımdaki öncül düşünce, güç noktası voltajını hemen hemen tüm durumlar için akü voltajından yüksekte tutmaktır. GüneÅŸ hücresi dizisi voltajını çok yüksek yapmak, dizinin her zaman bir miktar güç üretmesini garanti eder. Fakat üretilen güç düşük olacaktır. Dizinin güç noktası  voltajı ile akünün yüksüz voltajı arasında  sistemin yaklaşık %75 verime sahip olduÄŸu  bir en iyi eÅŸleÅŸme durumu mevcuttur.

6.9. Alçaltıcı – Yükseltici Çeviriciler (DC-DC Converter)
Çıkış voltajını düzenleyen ve iki adet mosfet anahtarı kullanmak suretiyle alçaltabilen ve yükseltebilen çevirici yapmak mümkündür. Alçaltacı – yükseltici çeviriciler hala geliÅŸtirilme safhasındadırlar. Bu noktada çeviriciler iyi test edilmemiÅŸtir ve bu yüzden güvenilirlikleri sorgulanabilir. Fakat bu tip çeviricilerin güneÅŸ arabası yarışlarında kullanılmasının üzerinden çok uzun zaman geçmemiÅŸtir.  Bu tür düzenleyiciler güneÅŸ hücresi dizisi voltajı  akü voltajından fazla bir deÄŸerde ayarlanmış voltajdan küçükse bu voltajı arttırıcı büyükse de düşürücü ÅŸekilde çalışırlar.  YÜGAT takımı bu tür bir DC – DC çevirici kullanmaktadır.

7. Sonuçlar ve Yorum
30 Ağustos 2005 tarihindeki Formula-G yarışlarında Yeditepe Üniversitesi takımının (YÜGAT) en önemli özelliği araç için gerekli olan şasi, fiber gövde, güneş panelleri gibi kısımları gerekli hammadde sağlandıktan sonra tamamen üniversite bünyesinde kendi olanaklarıyla gerçekleştirmekte oluşudur. Bunun nedeni, bu proje aracılığıyla öğrencilerimizin gerçek iş hayatında karşılaşacakları zorlukları ve bunları aşabilmeyi öğrenmelerinin ve bu esnada ar-ge eğitimlerinin geliştirilmesinin temel hedef olarak seçilmiş olmasıdır.Çalışmalarımız süresince takımımızın eğitime ne kadar önem verdiği yaptığımız yayınlarla ve bu yazıyla kanıtlamaktadır. Dünya Fizik Yılında ülkemizde bu konularla ilgilenen ilgilenmeyen herkese birazcık katkım olmuşsa ne mutlu bana…

Prof. Dr. Necdet Aslan (Yeditepe Üniversitesi, Fizik Bölümü)
(FORMULA-G 2005 YARIÅžLARI)
 
 Referanslar
1. The Winning Solar Car, Doglass R. Carroll  SAE Int., 2003
2. Electric and Hybrid Vehicles-Design Fundamentals, Iqbal Husain, CRC Press, 2003
3. Linkleri sadece uyelerimiz gorebilir.Daha kaliteli bir hizmet icin uye olun, zaten uyeyseniz giris yapin.
Uye ol yada Giris yap
4. Linkleri sadece uyelerimiz gorebilir.Daha kaliteli bir hizmet icin uye olun, zaten uyeyseniz giris yapin.
Uye ol yada Giris yap
Logged
Sayfa: [1]
  Yazdır  
 
Gitmek istediÄŸiniz yer:  

hosting

 

S   0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 

51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 

 

eğitim Edebiyat Edebiyat Edebiyat Edebiyat Okul Öncesi ÖSS KPSS Yemek Tarifleri Yemek Tarifleri Tarih Matematik Geometri Biyoloji Kimya Sağlık ÖSSSS Fizik ingilizce Gebelik Matematik Weblopedi Oteller chat sağlık
MySQL ile Güçlendirildi PHP ile Güçlendirildi Powered by SMF 1.1.6 | SMF © 2006, Simple Machines LLC
Seo4Smf v0.2 © Webmaster's Talks
XHTML 1.0 Geçerli! CSS Geçerli!