Bir inşaat işçisi anlatıyor:
- İnşaatın 6. katındaki işimi bitirdiğim zaman biraz tuğla artmıştı. Yaklaşık 250 kg. kadar olduğunu tahmin ettiğim bu tuğlaları aşağı indirmem gerekiyordu.

Aşağı indim, bir varil buldum. Ona sağlam bir ip bağladım. 6. kata çıktım. İpi bir çıkrıktan geçirip ucunu aşağı salladım.Tekrar aşağı indim ve varili, ipi çekerek 6. kata çıkardım. İpin ucunu sağlam bir yere bağlayıp tekrar 6. kata çıktım. Bütün tuğlaları varile doldurdum. Aşağı inip bağladığım ipin ucunu çözdüm. İpi çözmemle kendimi havada bulmam bir oldu. Çünkü;

Ben yaklaşık 70 kiloyum. 250 kg’lık varil süratle aşağı düşerken beni de yukarı çekti. Heyecan ve şaşkınlıktan ipi bırakmayı akıl edemedim. Yolun yarısında dolu varille çarpıştım. Sağ iki kaburgamın bu sırada kırıldığını sanıyorum. Tam yukarı çıkınca; iki parmağım iple birlikte çıkrığa sıkıştı. Parmaklarım bu sırada kırıldı. Bu esnada yere çarpan varilin dibi çıktı. Tuğlalar etrafa saçıldı. Varil hafifleyince, bu sefer ben aşağı inmeye varil yukarı çıkmaya başladı. Yolun yarısında varille tekrar çarpıştım. Sol bacağımın kaval kemiği de bu sırada kırıldı. Can havli ile ipi bırakmayı akıl ettim. Başımı kaldırdığımda boş varilin süratle üzerime doğru geldiğini gördüm. Kafatasımın da böyle çatladığını sanıyorum.

Bayılmışım, gözümü hastanede açtım.

küçük bir iş kazası olur böyle şeyler

cahillik zor düşünemeden yapılan işlerin sonu genelde boyle oluyor acı bir hayat tecrubesi yaşamış zavallı