Kendisini sinema çıkışında yakalayan bir gazeteci Erdal İnönü’ye sorar:
—  Sayın İnönü, sizi bu sıralar sinema salonlarında göremiyoruz pek?
— Tabii göremezsiniz sinema salonları karanlık oluyor.
***
Seçmenlerden biri seçim otobüsünün önüne atılır ve Erdal İnönü’ye hitaben “Ölürüm yoluna” diye haykırır. Erdal Bey cevap verir:
—  Dur, ölme. Bir oy bir oydur.
***
Erdal İnönü, SHP genel başkanlığı dönemimde diğer sol parti liderleri ve bürokratlarla bir restorana gider. Garsonun
– “Bir şey almak ister misiniz, efendim” sorusu üzerine
– “Teşekkürler biz birbirimizi yiyeceğiz” yanıtını verir.
***
İnönü gençlik yıllarında evinde otururken mutfaktan bir çığlık duydu.
Eşi Sevinç Hanım “Erdal koş fare var’ diye bağırıyordu. İnönü istifini bozmadı
ve eşine öyle seslendi:
—  Ne yapayım Sevinç. Ben kedi miyim?
***
60’lı yıllar… Kıbrıs meselesi nedeniyle İngiltere’yle Türkiye’nin arası kötü. Tam da bu sırada Demirel İngiltere’ye ziyarete gidiyor. Dönüşte gazetecilerle arasında geçen diyalog ise şöyle:
— Efendim, neden İngiliz dış ilişkiler bakanı’nın elini sıktınız?
— Neresini sıkacaktım kardeşim?
***
Demirel başbakan. 12 ada konusunda Yunanistan ile yine sorun yaşanmış, karşılıklı kılıçlar çekilmiş. Ertesi gün kabine toplanmış ve toplantı uzun saatler sürmüş. Dışarıda gazeteciler merakla yapılacak olan açıklamayı bekliyor:
— Sayın Başbakan, Yunanistan ege denizi’nin bir yunan gölü olduğunu iddia ediyor. Cevabınız ne olacak?
— Ege bir Türk gölü değildir. Ege bir Yunan gölü de değildir. Ege zaten bir göl de değildir!!!
***
Kırıkkale’de cephane fabrikası patlamıştır. Neden önlem alınmadığı gazete manşetlerinden inmezken Demirel kendi üslubuyla olayı değerlendirir:
— Kardeşim kimin aklına gelir patlayacağı?