Sevgili hocam ,

Şimdi ben sensiz kalan tahtaların başına gidiyorum.
Senin ellerini boyayan tebeşirler bundan böyle benim
ellerimi boyayacak.Tahtanın önünde tebessüm edeceğin her dersiz
zilini heyecanla bekledik yıllarca . Şimdi bu ilk zille birlikte o tahtanın
önünü ben dolduracağım.

Zİl çalacak , ziller çalacak ...
Ama tahtalar yetim , ama yüreğim hep seni arayacak.
Öğretmenlik hayatımda bir zorlukla karşılaşırsam sesinizi kalbimde duyacağım.
Hep , acaba öğretmenim bu durumda ne yapardı , sorusuyla vereceğim cevaplarımı.

Nereden bilebilirdik .Yol sizi çağırıyormuş meğer.
Ötelere yapacağınız yolculuğu hissettiniz de mi yol türküleri söylediniz öğretmenim ?!
Senin yelkenin içe açıktı evet , boyun ve enin senin için önemi yoktu evet.
Onun için son aylarda bir kor gibi yol ateşi düşmüştü kalbine.
Afrika çöllerini serinletmek , Sibirya buzullarını ısıtmak istiyordun yüreğinle ; ama
Biletin ötelere kesilmişti , nereden bilecektin ...

Sızıntı