arkadaşlarımla konusuyorum da okulda öğrendiklerini unut hiç biri işe yaramıyor öyle bir çileden çıkarıyorlar ki vurmaktan başka çaren kalmıyor diyorlar.bazen ben fikrimi söylüyorum vurmamak lazım diyorum ama uzaktan davulun sesi hos gelir işin içine girince anlarsın diyorlar ve hatta zaten aileleri de dövüyor alışmıs kimisi dayaktan baska bir seyden anlamıyor diyorlar.gerçekler bu mu yani gerçekten vurmak mı gerekli?

ya da karşına alıp konuşmak bilmıyorum aslında böyle bir durum daha yaşamadığım için dışardan yorum yazmak ne kadar doğru olur

valla ilk önce çok kötü bozarım sınıfın içinde fayda etmediyse yine bozarım:))) şiiddete hayır tabiki

sanırım eğitim fakülteleri eğitim bilimleri derslerine gerekli önemi vermiyor biz de yeni öğretmen olunca sudan çıkmıs balık gibi oluyoruz ne yapacağımızı bilemiyoruz baş edemeyince de şiddete basvuruyoruz

arkadaşım görüşlerinize katılyorum.ayrıca şunu belirtmeliyim eğitim öğretim de birlik beraberlik önemlidir .sorun çıkaran öğrenci için sınıf öğretmeni rehber öğretmeni veli devreye girmelidir.öğrenci için bir araya gelinmeli öğrencinin yaramazlığının nedeni irdelenmelidir.sorun ortaya çıkınca çözüm de kolaylaşır.bütün yetişkinler aynı tutumu kararlılkla sergiledi mi öğrenci yanlışında ısrar etmeyecektir.yani sorun çıkaran öğrencilere elbirliğiyle dayanışmayla yaklaşılırsa dersler sütliman olur.ancak bunun uygulanması için bireyci tutumlardan bencil ahlaktan vazgeçmek gereklidir.

ah evet bu konu hemen hepimizin ortak sorunu.bi anımı paylaşayım sizlerle.bingöle ilk tayinim çıktığında tek öğretmendim.55 çocuk.türkçe bilen çok az.o da çat pat.öncekiler öyle alıştırmış ki dövmeye anlatamam.bide bağışıklık yapmış çocukta.ekmek su hava gibi ihtiyaç.alışkanlık aslında.hergün her yerde aynı şiddet.yemeyince garipgeliyor.
çocuğun biri çok sevimli,FURKAN.hiperaktif bişey.3e gidiyo.ne desem tersini yapıyo.sınıfta herkes oturmuş o ayakta.ödev nerde furkan?sırıtıyo.:sen beni vurmisiniz ki diyerek sırıtıyor.arada bi taraftar çoğalıyo öretmeniiiiy sen bizi niye vurmuyor....diye
bigün bıçak kemiğe dayandı.dönemin sonu artık.ilk vukuatımı işlicem yeteeeeeeeeer diyorum
sabır sabır nereye kadar
bu neden furkan olmasın
DÄ°MÄ°
MASAMIN ÖNÜNDE SANDALYEMİN ARKASINDA
AYAĞIMIN ÖNÜNDEN ÇIKMIYOR
deli etti beni.o gün de bana sopa getirmiş çağam.al beni vur diyo.gözlerini şaş ediyo zıplıyo etrafımda.aldım sopayı.aç dedim şu elini
açtı
ne göreyim
iki avucuna da adımı kocaman harflerle kalp ve çiçeklerle süslü
SEMRA
yazmış.gelde kıy
kahretsin kırk yılın başında öğrenci dövecektim hevesimi kursağımda bıraktın furkan dedim.
ARKADAŞLAR SAÇLARI BİTLİ DE OLSA ÜSTÜ BAŞI KİRLİ,AYAKKABI DEĞİL DE KARA LASTİĞİ MAYISLI DA OLSA AĞZININ KENARI SÜT BIYIKLI O SÜMÜKLÜ ŞEYLER BENİM HERŞEYİM.onları eğitmek,eğmek o kadar zevkli o kadar gurur verici ki anlatamam.emek verdiğin çocuğun sana olumlu tepki vermesi.öğrettiğini alması
tiksinmeyin nolur.ben çok seviyorum hepsini.2 tanesini olimpiyatlara hazırladım.sonuç pozitif.derece aldılar.çoğu türkçeyi söktü.hala çoğuyla görüşüyorum.severek sevilerek oldu bunlar.3 yıldır sınıf öğretmeniyim.fiziksel şiddeti hiç uygulamadım.

hocam sondaki gülücük işi bozuyo.şimdi diğerleri gibi dalga mı geçtiniz benle başka işim yok bitle ..vb..uğraşacam.yada hiç dövmemeye inanmamış gibi
çünkü çok karşılaşıyorum bilince varamamış nasipsizlere

ya da siz bu işi gerçekten seviyorsunuz
 

hem de kınayla yazmıştı
birinde de bana mektup yazmıştı bi öğrencim.anne babası yoktu.hiçbir şekilde konuşmuyordu kimseyle.öğrenmediğini sanmıştım okuma yazmayı ama beni çok sevdiğini ve okuma yazma bilmediği için üzülmemem gerektiğini yazmıştı.