Bir köy öğretmeninden...

Bu yazıyı okuduğumda çok duygulanmıştım.Paylaşmak istedim.
Umarım daha önceden foruma eklenmemiştir.(Eklendiyse silebilirsiniz)

"Ben bir köy öğretmeniyim. Dağ karanfilleri, kardelenler yetiştiren bir öğretmenim. Benim sınıfımda kaloriferler, klimalar yok. Benim sınıfım öğrencilerimin nefesiyle ısınır.

Çocuklarım üşümesin diye kendimi yakarım. Çocuklar, yarının umudu... Onların kiminin ayağında kara lastik, kimisinin ayağında naylon terlik. Dağları aşındırır umutla. Son bir hamleyle gelirler ilim, irfan yurdu olan okullarına.

Sınıf dediğiniz de dört duvar bir yapı. Okul dediğiniz de bundan öte bir şey değil. Kâinata açılan bir pencere. Kapıları ise dünyaya açılır. Öğretmen girince sınıfa, bir sevinç ve heyecan, başlar şimdi ilmin senfonisi.

Ben bir köy öğretmeniyim, gecelerim kara tahta, parmaklarım tebeşir. Fecrimde devler güreşir. Bizleri ücretli, sözleşmeli, kadrolu, uzman öğretmen, başöğretmen diye bölenlere inat, ben bir öğretmenim." - Eda Durmuş (Bir sınıf öğretmeni)

Linkleri sadece uyelerimiz gorebilir.Daha kaliteli bir hizmet icin uye olun, zaten uyeyseniz giris yapin.
Uye ol yada Giris yap
www.milliyet.com.tr/2007/09/10/yazar/uras.html
_________________

	Gönderen	Konu: Bir köy öğretmeninden... (Okunma Sayısı 613 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.