ÇOCUK OLMANIN  ZORLUKLARI

“ Ne zor şeydir çocuk olmak.."

             Hiç yeniden çocuk olmayı hayal ettiniz mi?Yeniden her şeyi ,tek tek öğrenmek...bütün bunları hayal edebildiniz mi?Bunlar hoşunuza gitti mi?   Bir yaşında bir çocuk olmanın zorluklarını düşünün....Çevreniz sizden iri cüsseli insanlarla dolu..Üstelik konuşabiliyorlar...sizse  konuşmak değil bir yerden bir yere gidemiyorsunuz..Yapabildiğiniz tek şey ağlamak...Yavaş yavaş emekemeye başlıyorsunuz.......ama altınızda sizi sürekli rahatsız eden yaş bezler var...Sonunda evde bir kutlama var....Bir yaşınızdasınız...Kalabalık sizi rahatsız ediyor..Kucaktan kucağa geziyorsunuz...Korkuyorsunuz..

   Durun daha bunlar yolun başı.....Biraz daha   büyüdünüz,konuşuyor,yürüyorsunuz...İstemedilerinizi yapmak da istemiyorsunuz..Bu defa  “tehditler” başlıyor....”Sakın bir daha yapma....Yemeğini yemezsen kötü olur...”,”Ona sakın dokunma”..

Böyle yaparsan kimse seni sevmez...”, “Ne yaramaz bir çocuksun”,

“Böyle yaparsan senin annen olmam”.... v.b

   Sanki sizi robot gibi yapmak istiyorlar. Sanki sizin isteklerinizin hiçbir önemi yok. .Oysa anlatsalar anlayabilirsiniz. .Belki çok detay düşünemezsiniz ama basitçe anlatsalar,bağırmasalar,kızmasalar,korkutmasalar anlarsınız.Anne-babalar çocukların ilk öğretmenleri olduğunuza göre ,doğaldır ki,siz de onlardan tehdit etmeyi,bağırmayı,korkuyu,şartlı sevgiyi öğreniyorsunuz.İşte bu anlamda ilk cevaplarınızda otamatik olarak:

 
             “Benimle oynarsan,yemeğimi yerim”

             “Bana oyuncak al,ben de iyi çocuk olayım”Beni anlamıyorsunuz,ben de  bu evden gideceğim”.

             “Beni sevmiyorsun,sevseydin o oyuncağı bana alırdın”....v.b olacaktır.           

 
   Bunları sizlere kim öğretti?Elbette anne ve babanız...

                Yeniden,şimdiki zamana dönelim. Artık çocuk değil,bir anne-babasınız. Sizce çocuk olmak kolay mıymış?...
Fiziksel engellemelerden tutun da duygusal engellere kadar,yaşamın ilk yılarında “çocuk olmak” gerçekten
büyük olgunluk gerektiriyor.

                 Siz çocuğunuza ne öğretirseniz,o,onu öğrenir. Onunla birçok şeyi paylaşırsanız,çocuğunuz da paylaşımcı olur.
Ondan ne kadar çok şey saklarsanız,çocuğunuz da sizden  o kadar gizli saklı iş yapacaktır.

                  Eğer sevgiyi şartlı öğretirseniz,o da sizi şartlı sever, “Seni severim ama eğer uslu çocuk olursan”ın geri dönüşü,”Seni severim ama benim dediklerimi yaparsan “ olacaktır. Çocuklar tehdit etmeyi bilmezler,ona tehditi siz öğretirsiniz. Çocuklar karşılık bekleyerek bir şeyi vermeyi bilmezler, bunu da sizden öğrenirler.  Çocuklar anlamsız korkulara yabancıdırlar. Onlar doğal olarak cesurdur  . Fobileri olan her yetişkin,bu fobisini çocuğuna geçirir.

                 En önemlisi,çocuklar “ yalan”ı bilmezler. Ama yalan  söylemeyi,ne yazık ki  biz yetişkinlerden öğrenirler. .Hem de çok küçük yaşlarda. Siz onu bırakıp da “doktor”a gideceğinizi söylediğinizde,belki sizin gezmeye gittiğinizi bilmezler ama söylediğinizin doğru olmadığını hissederler.

                   Çocuklar öyle çok şey bilmezler. Onlar sadece severler ve hissederler. Gerisini sadece siz öğretirsiniz.. Çocuklar anne-babaların aynalarıdır. Siz düzelirseniz,elbette  aynadaki yansımanızda düzelecektir[/