Evet " Ölüye giden ağlar düğüne giden oynar" sözü doğrudur... Ölüye giden oynar düğüne giden ağlarsa yanlış olur...
Ancak bunları yaparken ölçüyü kaçırmamak lazım... Ölümün korkulacak birşey olmadığı, eğlenceninde bir ölçüsünün olduğu unutulmamalıdır... Ölçü çok önemli...
Ölüye ağlamak caizdir... Ancak bu ağlayış insanın kendisini parçalayarak, elbisesini yırtarak, kendisini yerden yere atarak olmayacaktır... Bu dinimizde nehyedilmiştir... Ağlama sessiz ve sakin olabilir... Bu sadece gözyaşı akıtarak dışarıya aksedebilir... Peygamber efendimiz oğlu ibrahim vefat edince ağlamıştı... Bunu gören sahabeler:
- Ya Resulallah.. Sen bizi ağlamaktan men etmiştin... Ama şimdi görüyoruz ki, siz ağlıyorsunuz dediler... Efendimiz(sav):
- Ben sizi kendinizi parçalayarak, saçınızı başınızı yırtarak, yolarak ağlamaktan men ettim.. Sakin olarak ağlamaktan men etmedim... O benim evladımdır.. Ona şefkatimden ağlıyorum.. Herkes de böyle ağlar buyurdular...
Baştanda dedik ya... Ölçü önemli ölçüyü taşırmamak lazım...
İnsanlar eğlenmesini de severler... Hiçbir zaman eğlenmenin ölçüsü de kaçırılmamalı... Eğlence deyince akla; hemen içki içmek, affedersiniz karı oynatmak, dans etmek akla gelmemeli... Bir de düğün denince insanımızın aklına bir dizi günahı peşi peşine yapmak geliyor... Bunu yaparken herkes aynı kılıfı öne sürüyor:
- Ne olacak canım hayatta bi defa oluyor....
Bilmiyorlar ki herşey ilkle başlıyor.....
Velhasıl;
Eğlenirken günah işlemenin eğlenmek olmadığı bilinecek...
Ölçülere uyulmadığı takdirde oynamanında, ağlamanında vebali vardır....
