GÃœNAH

 

GÃœNAH    Farsça bir kelime olan günah, lûgatlarda; "Allahû Teâla (cc)'ın emirlerine aykırı olarak görülen iÅŸ, dinî suç" ÅŸeklinde izah olunur. (1)Bir kısım müellifler, Kur'ân-ı Kerîm'de geçen "günah" kelimesinin Farsça'dan geçtiÄŸini iddia etmiÅŸlerse de, bu pek tutarlı deÄŸildir. Çünkü bu kelime, daha ziyade engel ve sorumluluk mânâlarına gelir. Kur'ân-ı Kerîmde isim, lemen, seyyie, zercb ve kebire günah mânâsınadır. Arapça mütehassısları lemen ve seyyie yi küçük günah, zünûb ve kebair i büyük günah olarak tarif etmiÅŸlerdir. Kur'ân-ı Kerîm'de: "EÄŸer yasak ettiÄŸimiz büyük (günahlardan) kaçınırsanız sizin (öbür) kabahatlerinizi örteriz."(2) buyurulmuÅŸtur. Bu âyet-i kerîmede büyük günahlar "kebair" kabahatler de "seyyie" olarak alınmıştır.(3) Resûl-i Ekrem (sav)'in Buharî ve Müslim'de yer alan ÅŸu hâdisi ÅŸerîfinde, "yedi ÅŸeyden çekininiz" buyurmuÅŸtur:l. Allahû Teâla (cc)'a ortak koÅŸmak.2. Haksız yere Allahû Teâla (cc)'ın haram kıldığı cana kıymak.3. Sihir, büyü yapmak.4. Tefecilikle meÅŸgul olmak ve faiz yemek.(5).Yetimin malına el koymak.6. Düşmanla yüz yüze gelindiÄŸinde kaçmak.7. Ä°ffetli mü'min kadınlara iftira etmek.(4)Hz. Ali (r.a)'den gelen rivayette, bunlara hırsızlık ve zina etmek de eklenmiÅŸtir.5 Müctehid imamlar; "Allahû Teâlâ nın (cc) ceza tayin ettiÄŸi ve açık olarak azabla tehdit ettiÄŸi her çeÅŸit günah, büyüktür" hükmünde müttefiktirler. Demek ki, muhkem âyetlerle sabit olan, her günah büyüktür. "Büyük günah" sahibinin durumu, mezhepler arasında tartışma konusu olmuÅŸtur. Ä°mam-ı Matûridî: "Günah iÅŸleyenler, günahları sebebiyle imandan çıkmazlar. Çünkü haberi mütevatirle sabit olan husus, büyük günahların bağışlanma ihtimalinin olduÄŸudur. Büyüğü bağışlanınca küçüğünün bağışlanma ihtimali daha evlâdır" hükmünü zikreder.(6)Aliyyü'l Kâri, Fıkh-ı Ekber ÅŸerhinde: "Ne kadar büyük olursa olsun, herhangi bir günah sebebiyle, hiçbir müslümanı tekfir etmeyiz."(7) buyurur. Ehl-i sünnetin müctehid imamları ameli imandan bir cüz olarak kabul etmedikleri için, hiçbir günahkârı küfürle itham etmezler.

KAYNAKLAR

(1) Ferit Devellioğlu, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ank.197' sh. 317.

(2) Nisâ sûresi: 31.

(3) Ömer Nasûhi Bilmen, Kur'ân-ı Kerim'in Türçe Meali Âfisi ve Tefsiri, İst.1961. c. II, sh. 582.

(4) İbn-i Kesir, Tefsirû'l Kur'dn'il Azim; Beyrut: 1969, D.Marife Yay. c. I, sh. 481.

(5) eı-Zemahşeri, Ke,r,caf, Beyrut: 1947 c.I, sh. 503 Not:l.

(6) İmam-ı Matûridi, Kitâbu't Tevhid, Beyrut: 1970, sh.320, (Türkçe Nüsha İst. 1981 Hicret Yay. sh. 499).

(7) İmam-ı Azam, Fıkh-ı Ekber, (Aliyyü'I Kari Şerhi) İst.1979, sh.176.