|
kimyaöğretmeni
|
 |
« : Eylül 30, 2007, 08:59:23 ÖS » |
|
Bugün tam 1 sene 1 ay 20 gün oldu gideli bebeğim….
Beni bensiz , beni sensiz bırakalı 1 sene 1 ay 20 gün….. Özlemlerin en büyüğü yüreğimdeki, acıların en derini… Seni meleklere emanet ettim bebeğim, cennet kuşum….. Yüce Yaradan daha ne kadar yazdıysa alnıma ben bu dünyadayım bebeğim, ayrılık var…… Ama en nihayetinde kavuşacağız, işte o zaman zamanların en güzeli olacak benim için…. Sen şefaatçimsin, sen bebeğimsin benim…. Sıkıca saracağım seni, bağrıma basacağım belki günlerce sadece kartanem nurtanem diyeceğim… Ama şimdi mezar taşını okşamaktan başka bir şey gelmiyor elimden… Daha yeni gittik babanla mezarına, baban otlarını kopardı, su döktü mezarına ben papatyalar bıraktım sana aldın mı bebeğim, ‘tamam anneciğim bende seni bekliyorum dedin mi ‘…. Yaram kapanmadı elbet umutcanım ama kabuk bağladı, iyileşiyor yaram, bide şu zamansız ağlama nöbetlerim olmasa iyileştim neredeyse… Babanda özlüyor seni, senden laf açılınca buğulanıyor bakmaya kıyamadığım gözleri, oda hasret sana ama ben üzülmeyeyim diye hiçbir şey söylemiyor, kızma babana yavrum tamamı yoksa sevmediğinden değil seni….. Meleğim, annecim, yavrum, seni özlüyoruz, ama Yaradan böyle takdir etmiş, boynumuz kıldan ince, gücenmek isyan etmek yakışmaz bize, sadece gün sayıyorum, ömür tüketiyorum bebeğim sende bil olur mu bir gün mutlaka kavuşacağız….
Seni seven, özleyen annen…..03.09.2007
alıntı
|