Biliyorsun
 
Kar yağıyor. Bilirsin bir başka olurum kar yağarken. Bilirim bir başka olursun kar yağarken. Dışarı bakıyorsun sıkıca çekilmiş perdelere rağmen. Pencerede kar sesi. Yüzü kumlara batmış bir adam izi bırakıyor damlalar. İzin peşinden gidiyorsun. Sisi yine sen çağırdın. Geliyor işte. Sis kadar gürültülü bir dünya olmaz derdin kalbinin sağ yanını tutarken. Anlamazdım. Radyodan duymak isterdin rüzgarın ağaca söylettiği ezgiyi. Duyamazdım. Elinde kitap harfleri, sis içerisinde tanımsız ve yakışıksız yürüyüşe çıkar da peşlerine düşmezdin, susardın

Ölümünden kaç gün önceydi susuÅŸ bakışların. Ölümünden kaç gün önceydi sis ve kar ve soÄŸuk ile sımsıcak ellerimi tutuÅŸun. Cevizin altında, kar altında kalan bir rüyasın ÅŸimdi. Dostluk ve samimiyet büyütüyorsun her dal sürgüne durdukça. Muhabbet ve hayrla yad deriyorum güz günleri sarı yapraklar başıma akarken. Halim yok bilirsin bakır gövdeler taşıyamam. Dizlerim tahammülsüz acılara. Her karda sis ve soÄŸuk ile baÄŸrında açan acı. Dayanamıyorum. Biraz eksik olacak hayatın sensiz yüzü. Biraz sensiz olacak ÅŸehrin karanlık sokaklarında efkar. Biliyorsun. Bir atmaca bir kez daha bitirdi minik serçenin umutlarını. Bana kalan yine birkaç korkan yürek, birkaç damla kan. Her karda senin nümayiÅŸe geçirdiÄŸin sis ile sıkıca kapalı perdeleri aralayıp damlalarla yüzüme attığın çizikleri öpüyorum. Sensizlik. Biliyorum vurma yüzüme zor yanım. Kalbim aÄŸrıyor. 
 alıntı