Geceyi hatırlatan bütün karanlıkları unutmak istiyorum. Bir ışık.. Sadece bir ışık gerek bana. Öyle cicili bicili deÄŸil , ilk gün ki  gibi olsun yeter. Hani annesine koÅŸan ufak kız çocuÄŸu vardı ya , okul merdivenlerine basmadan inen , o kadar sevinçliydi ki , sanki cennete koÅŸuyordu. O iÅŸte.. O kızın gözlerinde ki ışık gibi , sade ve temiz.. Bir ışık gerek bana. Yıldızları silsin semadan , hep güneÅŸ olsun ayın önünde bir asker gibi. Dönmesin dünya gerekirse , dursun yerinde. Seni unutmam için , mevsimler de olmasın. Ne zaman kar görsem , camı silmek için pencereye çıkışın gelir aklıma. Öylesine nazlı silerdin ki , sildiÄŸin karlar sevincinden tekrar yaÄŸardı.. hani evin karşısında çocukların top oynamayıp da , seviyor sevmiyor yaptıkları papatya bahçesi vardı. Ãœstüme düşen Seviyor yapraklarıyla seyrederdim seni... Söyle , Kış nasıl sevilir artık... Yazı nasıl unutayım.. GüneÅŸi küstürüp de yaÄŸmur ettiÄŸin o yaz günlerini. Maviye çalan bi bolero var dı üstünde. Yazın geliÅŸini bolerolarından anlardım zaten.. Saçların yine rüzgar dalgasıydı. Güzeldin iÅŸte , ne zaman deÄŸildin ki... Sen , her yaz bana ÅŸiir yazardın. Acemice , ama senden gelen ölüm bile olsa güzeldi.. Kaç yaz geçti ÅŸiirsiz..
Sonbahar zaten ayrılık mevsimi derler. Ama ben seni sonbaharda sevmiştim. Sonuncu baharım oldun..

Bir ışık lazımdı ya bana ; Hani seni ve seni kaybettiğim o geceyi unutturacak.Hatta mevsimleri , güneşi , Kar'ı , papatyadaki seviyor yapraklarını , okuldan çıkıp annesine koşan o kızı...
Zor...

Bana ışık falan lazım değilmiş aslında..

Bana Sen Lazımsın...

alıntı