...SEN GİDERSİN BEN BAKARIM...

SEN GİDERSİN BEN BAKARIM

Hep söylerim ya hayata başlarken elime tutuşturulmuş pembe gözlükleri bir kenara koyalı çok oluyor. Her şeyini, hiç üstüme alınmadan kabullenmeye alıştım bu hayatın.. Ne zoruma gitti yükleri, ne de kaçmak istedim acılarından; hüzünlerinden..

Ama bilir misin, sevdiğim, bir şey var ki hala hayalkırıklığına uğramış bir çocuğun masum hüzünlerine salar beni.. Bir şey var ki asırlar geçse de sığmaz yüreğime, zoruma gider yine de..

Güzel günlere bulaşan hüznün buruk tadını kabullenemedim hiç, kabullenemem de.. Bir sabaha seni karşılayarak başlarken içime sığmayan volkanlarımın alevini akşamın gölgesi daha gün batmadan söndürür az biraz. Daha sen gelip de güzel yüzünü görmeden; daha ellerim ellerine değmeden, birkaç saat sonra ayrılık yollarına düşeceğin gelir aklıma.. Aynı anda da bir yangın çöker yüreğime, amansız; dermansız bir yangın. Hem seni hem beni yakan..

Yazgın sebebimden bir acıysa...
Korkarım bakmaya ruhuna gam düşen gözlere...
Sen düşerken sevda yoluma...
Bugün annesiz kaldı sevinçlerim..
Bil ki aşkın uğruna...
Bil ki faydasız bir teselli akşamında...

Dur derim sonra kendime, sadece anı yaşa.. Ama kanmaz yüreğim, bilir kendisini bekleyen akşamın karanlığını.. Haykırışları susmaz, reddeder akşamı; gelmesin diye; bitmeyelim diye gözünü senden öteye çevirmeye bile korkar. Sanır ki gözlerini kırpmasa duracak zaman; o hep öyle sana bakarken kalacak..

Bir zaman öylece kaldıktan sonra anlar ki işe yaramayacak, anlar ki zaman durmayacak. Bu kez yeni umutlara koşar yüreğim; bir çıkış yolu bulabilmek adına. Asileşir bir de; karanlık çökmeden seninle birlikte düşmek ister dönüş yollarına. Ve böylece o yollar gidişlerin, ayrılıkların yolları olmayacaktır artık..

Gelmeden sensizlik saati...
Al götür buralardan...
Terk-i diyar edelim adı biz olmayan sahte kenti..

Olmaz elbet. Ne zaman durur, ne de dönüş yolları kavuşturur. Ardından bakarım öylece, hoşça kal derken sana.. Gözlerim dolar, kalbim sıkışır.. Bir kerecik daha öpebilmek için koşarım ardın sıra..

Ve bir kez daha kavuşur ellerimiz. Bu kez daha da kısa, ne fayda..

Sen gidersin, ben bakarım.. Melekleri de yoldaş ederim yanına.. Hoşça kal derim; hayatın neresinde kaldığımı, nereden devam edeceğimi hatırlamaya çalışırken..

	Gönderen	Konu: ...SEN GİDERSİN BEN BAKARIM... (Okunma Sayısı 110 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.