Bütün lambalarını yak evinin,
Ve bütün perdelerini aç,
Ve bekle gelmeyecek sevgiliyi.
Bütün ihtimalleri sonuna kadar kullan,
Umutsuz harflerle umutlu cümleler kur,
Ve yaÅŸamak gibi anla her ÅŸeyi.
Biraz da kendini anla.

Kalbim;
Sana kanamak yakışır...

Mazideki anılar kadardır gözyaşları,
Ve hatıralar kadardır kan damlaları,
Bir gün kanamaz, ağlamaz olursun.
Belki de yorgunluÄŸunla unutursun...

Kalbim;
Vazgeç bu sevdadan,
Kendinden geçmeden...

Seven ağlatır mı sevdiğini?
Ama seven de sendin, aÄŸlayan da.
Hasret ilmeği dolandığında boynuna,
An ve an kanayan da,
Onu isteyende sendin son arzunda...

Kalbim;
Yargısız infazları infaz et
O seni infaz etmeden...

Sendin,
Adımlarını delice yoran.
Sendin,
Gece gündüz ağlayan.
Sendin,
Sevdayı sevda için yaşayan.
Ve sendin,
Nefes aldıkça onu arayan,
O yoksa yok olan sendin...

Kalbim;
Zamansız isyanları azad et kendinden,
O seni azad etmeden...

Bir zemheri sevda için düştün dile
Ne gurur kaldı ne onur,
Bilki;
Cehennem ateÅŸinin odunu o'dur...

Kalbim;
Yak bu ÅŸiiri
O seni yakmadan...

Sen bana yürekten sevmeyi
Direnmeyi öğrettin
Gidene ağlama sakın
boÅŸ ver unut derdin...

Şimdi bakarken ardından,
Ağlamıyorum sevdiğim.
Mazimi kalbime gömüp
Seni sensiz yaşıyorum.
Gözyaşlarım aksada içime,
Düşmana sır vermiyorum.
Gidenin sen olduğuna inanmıyor gözlerim.
Sakın üzülme sevgilim
Bu kalpsiz senin eserin...
 
Teşekkürler paylaşımın için..