DEMÄ°ÅžTÄ°N YA 
  Yazdır
Hayatın pek de anlamı kalmadı artık
Ne gülmelerde gözüm var
Ne ümitlerde...
Aldığım her nefeste
Bin kahır çektim içime be çocuk!
Sabah güneşi o kadar anlamsız
O kadar sersefil ki artık gözümde.
UÄŸruna ne varsa savaÅŸ verdiÄŸim
Bugün hepsini birer birer yaktım be çocuk!
Zaten anlamı da yoktu savaşmanın
Boş bir sıfırı andırıyor inançlarım...
Bi ben yittim hayatın içinde
Bi de hayat bitti benim içimde.
Herşeyden vazgeçtim be çocuk!
Çiceklerden,ağaçlardan,evlerden
Yaşamı yaşam kılan herşeyden...
Bi kalemim var sana ÅŸiir yazmaya
Bi de defterim...
Hani yüreğime girecek olsan
Oturup ağlayacak yer bulamazsın be çocuk!
Herşey tuzla buz oldu kalmadı köşe
Kırılacak dalımda yok bak!
Hayatın yaşamın önemi kalmadı ama
'Ölmeni değil yaşamanı istiyorum' demiştin ya
Bu yıkılmış ruhun taşıdığı beden
Ben...Ben senin için yaşıyorum be çocuk!