BÄ°TSÄ°N ARTIK

Gece yine göz yaşlarımla yasını tuttum sevgilim
Tam üç yıl oldu seni kazada kaybettiğim
Geçen her saniye özlemimi arttırdı meleğim
Sensizlik denen bu işkence bitsin artık

Yüreğim burkuluyor sen aklıma geldikçe
Ölümü daha çok istiyorum seni özledikçe
Gözyaşlarıyla ıslanıyorum resimlerini öptükçe
Hasret denen bu işkence bitsin artık

Hayatımda her şey senin anılarınla dolu
Her hücrem hissediyor sanki senin yokluğunu
Hiçbir şey dolduramaz hayatımdaki boşluğunu
Ayrılık denen bu işkence bitsin artık

Üç yıldır çekiyorum bu çekilmez çileyi
Özledim seninle hayata karşı yürümeyi
Bırakır mı bu sevdalı yürek seni sevmeyi
Özlem denen bu işkence bitsin artık

Hayat çok acımasızmış seni aldı elimden
Kan damlıyor sanki her gün yaralı yüreğimden
Ne kadar çok yakındayım belki sevdiğimden
Hayat denen bu işkence bitsin artık



Ãœmit TAT