
HAYATA İZ BIRAKIN
Çok kimseler bilmez, tanımaz
Anlamaz, anlayamaz beni...
"Ben, bende
Bu beden de deÄŸilim!"
Riyadan, çirkinliklerden uzak
Güzellikler aleminde kâh kelebek,
Kâh sultanlara sultan oluveririm,
Daime uyumlu, sevecen
Ara sıra bahtıma isyan eder,
Asi olurum.
Ne olur hatıralar, ne olur dostlar
Beni, bana bırakın!
Siz bakmayın
Aynalardaki duru, sakin, solgun halime
Ruhumda fırtınalar dağ boyu...
Sevgiye, ilgiye, sıcaklığa hasret gönlüme
Temmuzda kar yağar kar üstüne...
Ne olur hatıralar, ne olur dostlar
Beni, bana bırakın!..
Benim de vardı özlemlerim, düşlerim,
Filiz filiz, boy boy emmellerim;
Ak, pembe, mavi mutluluk tacım...
Aldı götürdü,
Hayatın inişleri, çıkışları...
Åžimdi bir volkan gibi
Püskürdü, püskürecek yüreğimdeki acım!
Ne olur hatıralar, ne olur dostlar
Beni, bana bırakın!
Bedenimle aranızdaysam,
Gerçekte başka alemlerdeyim:
Ruhumla,
Umut yüklü bulutlar üzerinden
İbretle seyrederim sizleri,
Hem bu alemi...
Mevsim hüzün dolu, hüzün kokulu hazan
Baharı yaşamadan,
Kış bastırıyor bazen...
Ne olur dostlar, beni bana bırakın!
Dalından erken düşmüş, sarı bir yaprak gibi,
Rüzgar önünde,
Rastgele uçuşurken
Ulaşılamayan hayaller, solan ümitler kargaşasında
Kararsızım!..
Düşüncemde,
BenliÄŸimi sarsan boralar,
Varlığıma hükümran,
Bana hükümdar!..
Ne olur hatıralar, ne olur dostlar
Beni, bana bırakın!..