Ne zaman seni düşünsem, bendeki seni, aklım siyah`ta beyazı, gülerken ağlamayı, yaşarken ölmeyi, aydınlıkta ışıksız kalmayı, kalabalıkta yanlızlığı, masumiyetlikte acıyı hisseder. İnce bir sızı, bir özlem hüznünü yüreğime usulca bırakır gider. Duygularımı keşkeler kaplar...

Ah isyan bakışlım, sen baktıkça Mor dağlardaki ceylanlar bir başka güzelleşir. Sen güldükçe hayatın akışı değişir. Gün sende başlar ve yine sende biter. Sen varoldukca yolum uzar. Sen varoldukca ömrü kısada olsa, mutluluklarımın tadı bir baska olur...

Senin isyan bakışında hasret var, sevda var, güzellik var, sonsuzluk var. Sonsuzluğunda bir özgürlük, özgürlüğünde bir tutsaklık.
Yüzyıllardır serseri toprak altında sürekli bastırılan bir özgürlük aşkının çiçeği var; bir özgürlük aşkının çocukları var.
Ne zaman seni düşünsem, sendeki beni, aklıma Munzur`un pırıl pırıl suları, Amed`in güzel kokan toprağı, Tüm Kürdistan`ın mor dağları gelir. Seninle o sulara girerim , ve de yine seninle her tepeyi, her suyu, her çiçeği kalbimle koklar ve kalbimle öperim.
Seninle ülkemin toprağının tadına varırım.
Sen, sen isyan bakışlım, biz ki ülkemizin onurunu onurumuz, yüreğini yüreğimiz, toprağını anamız bellemişiz. Böylece Toprağımız daha da anlamlaşır, her yeni bir anlamda yeniden değer kazanır. Ve her yeni değerde bendeki sen daha da yücelir.

Oy can, can söyle senin gözlerindeki isyan neden? Sesindeki hüzün, yüreğindeki süzülen yas neden? Neden ürkek ceylanlar gibisin?

Ne zaman seni düşünsem, bendeki seni, aklıma karda filizlenen kardelenler gelir. Sen onlar gibi temiz onlar gibi uzaksın benden. Oysa sevdam simdi karlar altında, tek başına...
Söyle isyan bakışlım, daha ne kadar tutsak edeceksin beni kendine? Daha ne kadar kaçak yaşatacaksın beni kendinde?
Ne zaman haykıracaksın yüreğine beni? Daha kaç zaman gerekli sana? Kapılarını derin bakışlı olan canına açmaya?

Daha anlayamadın değil mi beni? Çözemedin değil mi bulmaca gibi olan yüreğimi? Oy can, biz ki yiğit toprakların özgürlüğünü arayan çocukları değil miyiz? O toprakların, suyunun üzerine yemin etmedik mi? Bak isyan bakışlım, ben bu isyana, sancı`ya, umut`a dur diyemem artık! İçim yanar, kavrulur. Bedenim senleşir. Sendeki isyan bana geçer... Sensizliğe merhaba der, her merhaba dedikçe, umut biter, hasret biter, sevda biter. Sevda bittikçe, ben biterim... Artık sensizliğe merhaba demek istemiyorum.

Cemal Rusan