Bazen ask gider!...

Ama ölüm gelmez bir türlü... Ne yapsanız öfke duyamazsınız, giderken bir kibrit aleviyle ateşe verdiği ömrünün alevleri içinde eriyip giden yüzünüze siliniz giden kokunuza, kül olan yüreğinize dönüp bir kez bile bakmayan o sevdanıza...

Anlarsınız aşktır bu, öfkeyi bir türlü yurduna kabul etmeyen.. Vefasız bir unutuşa kurban olsa da solup yiyemeyen Hayattan soğutup size ölümü özleten...

Ölü bir bedende canlı kalmakta direnen...
Anlarsınız aşktır bu...

Bazen ask gider...

Günler geçer ardından ve aylar... Bazen de yıllar...
Bebekler büyür, insanlar yaşlanır, insanlar ölür
eşyalar eskir, evler yıkılır, kurur ağaçlar...
Sokakların adi değişir... Acılar belleğin acımasızlığına teslim olur...

Sevilen unutur, seven yanar..

Bazen ask gider...

Ya da siz gittiğini sanırsınız...


- CEZMi ERSÖZ