teşekkürler..

Ama aşk her zaman daha cazip gelmiştir...İnsanın beynini uyuşturan bir madde gibi bişey sanki.Karşı koyamıyorsunuz.Böyle bir çaba içersine bile giremiyor insan çünkü garip bir hava yaratıyor insan benliğinde.Sanki tüm savunma sistemleri alt üst oluyor gibi.Bütün sistemleri ele geçiriyor ve istediği zaman istediği şekilde kanda dolaşıyor.Kimi zaman bir dopamin oluyor kimi zaman serotonin.Herhalde aşk dedikleri şey serotonin ve dopamin arasında geçen rekabettir.Dopamin kazanırsa bu sevgi oluyor ama serotonin kazanırsa bunun adı aşk oluyor...ve aşkın en kötü tarafı da budur bence...Tabi birçok mekanizma devreye giriveriyor ama basit ve anlaşılır olması açısından konuyu dağıtmak istemedim...Sadece şunu belirtmek isterim ki ne yaşarsanız yaşayın kiminle olursanız olun bişeyler yolunda gitmiyorsa eğer kendinize biraz zaman ayırıp kendinizi dinleyin...