AÅŸk size yakışır...
 
Yalnızlığımı yazmak istedim bugün.Dışarda güneÅŸ tüm ihtiÅŸamıyla aydınlık,serçeler cıvıl, cıvıl bir aÄŸaç dalında orkestra eÅŸliÄŸinde repeartuvarındaki tüm ÅŸarkıları tüketmeye çalışıyorlar.Ben tüm bu olanlara seyirci kalıyorum,yürüyemiyorum onlara doÄŸru,adımlarım beni kaldırmayacak kadar  yorgun sanırım.Ben yalnızlığa alışmış,karanlıkları yaren tutmuÅŸum,uçurumlardan korkmuyorum artık,öylesine yüz, göz oldumki kendimden bir parça görmeye baÅŸladım bu korkunç dediÄŸimiz uçurumları.

Hayal kurdum olmadı,gökyüzün maviliğine düş köprülerini kurdum olmadı tenimde bir zerecik olsun bir kıpırdama,bir dalgalama olmadı.Herkesten gizlerimi, sırlarımı ne zamana kadar saklayabilirimki?

Hangi mevsime 'seviyorum' adına yallan söyleyebilirim? Aylardan gizli kaç gün çalabilirim avuntuları? Veya kaç insanın umutlarını çalarak geçici aşk adına sevgilinin öz benliğini kiralık alıp kulanabiliriz? geçici olarak sevdiğin o insan ya ölümüne seni sevmişse,ayrılığına dayanamayıp intihar tepesine çıkıp ismini haykırıyorsa...

Bugün kendimizi sorguya çekme zamanı.Ama geleceÄŸi sorgulama imkanımız olmaz,tabiki olmaz kim önceden ne olacağı kestirebilmiÅŸ? bileniz varmı sanmam,bildiklerim sevda kanunlarında ölümüne sevdallılar hiçte mutlu sonla bitmemiÅŸ,yalnız flimlerden,hikayelerden,ÅŸiirlerden ve hayalerimizde  sevdalar mutlu sonlarla biter ve keÅŸkelerimize sığdırmaya çalışırız...

Leyla ile Mecnun,Kerem ile Aslı,Mem ile Zin ölümüne sevdalılardı,en güzel aşkları hikayelerimize,şiirlerimize ,şarkılarımıza ilham oldular bizim mutlu son dediklerimiz onların acı sonları oldu.Onlar acaba birer kahramanmıydı sevdalara? tabiki asırlardır aşkları,sevdaları dilimizden dolaşmıyormu? biz ne kadar onlar gibi dürüst,ölümüne sevda yaşatabilirizki? biz ki daha tercih kavramlarını bile sökemedik! sevgilimizin bize benzemesine o kadar istekliyizki limon gibi sıkarız,suyunu çıkarır gibi su kuyularından.

Yok böyle olmaz,sade,içten önemseme ve fedakarlıklı aşklar güzeldir.parada olmalı elbet en çok manevi duygular olmalı,hoşgörü,nazik ve masrafı olmayan gülümsemeler her daim olmalı.Evet dostlar AŞK SİZE YAKIŞIR,ama benden uzak dursun yeter çünkü... çünkülerde bana kalsın şimdilik.
 
 

                            Hiç korkmadım aÅŸktan...
   
Hiç korkmadım aşktan..
Acıya acıya bazen yürüdüm üstüne
Kanadı bazen her yanım
Korkmadım..
Neler tükettim..
Ya da kaç gece uykusuz kaldım
Kurudu bazen ağlamaktan gözlerim
Yine de deÄŸer aÅŸka dedim..
Hataysa hata..
Yaptığıma pişman olmadım.
Keşkelerimin gölgesinde olmaktansa içim ferah arkamı döndüm..
Kazanmayı da kaybetmeyi de çoktan öğrendim…
Sevda masalları yazacak sözler biriktirdim.
Ve sana öyle büyük bir şey vaat ettim ki, göremedin.
Bunun adı sevmekse ben seni sevdim.
Geç kalınmış değildir çünkü hiçbir duygu eğer deyiyorsa içindeki bir yere
Sen benim sevda yerimdeydin..
Saatlerce kurulan cümlelerden anladıkların aslında anlayamadıklarının onda biri
Anlamaya ÅŸans vermedin.
Oysa ben seni anladığını sandığım yerden sevmiştim...

 
 

DUYGULARINA TERCÃœMAN OLABÄ°LDÄ°YSEK NE MUTLU.. TEÅžEKKÃœRLER

LÜTFEN KONULARA YORUM YAZN YENİ KONU YOLLAMAYIN BUNUN İÇİN YENİ KONU AÇMAYI DENEYİN
SAYGILAR

AÅŸk ve Siz
 Bir anda girer yüreÄŸinize aÅŸk.
Bir anda bütün yaşamınızı alt üst eder. Öyle yerleşir ki beyninize, artık herşeyde o vardır. Günlük işlerin içinde boğulurken, bir yerlere giderken, birileriyle muhabbette iken uyurken, uyanırken koşarken, yürürken, işte, evde, otobüste "o" öylece hafızanızın bir köşesindedir.
Bütün şarkılar ona yazılmıştır artık. Yaptığınız her aktivite de "keşke oda olsaydı" diye geçirirsiniz. Yediğiniz yemek, içtiğiniz su bile onsuz başka bir tad almıştır. Gülmek bile onun yanındayken güzeldir. Konuşmak onunla olunca anlamlanır. Yani artık yaşamın sebebidir "o".
Yüreğinizin atarken söylediği isimdir. Hiç vazgeçilemeyecek en yaşanılmış andır "o". Ve anlarsınız aşk girmiştir artık yüreğinize.
bir anda gelmiş ve bütün yaşamınızı alt üst etmiştir. İzin bile istemeden gelip, keyfince yerleşmiştir. Hem de en gizli, en özel, en mahrem yerin sahibidir artık.
Göz değmiştir artık ömrünüze. Perde aralanmış, olan olmuştur . Hesap soramazsınız
"nerden geldin?" Diyemezsiniz. Bakar, şaşırır her şaşkınlıktan sonra mutlu olursunuz.
Gidermi ki? diye içiniz titrer,
Kırılır mı? diye elleriniz hassaslaşır.

**
Kader ağır ağır ağlarını örmeye başlar birgün, her gelen gibi "o" da gider hiç umursamaz gibi durursunuz ardından. "Giden odur, kaybeden de o" der siniz kendinize. Tek başınıza kaldığınızda, dört duvar arasında o zaman ne kadarbüyük bir yer kapladığını görürsünüz. acı gerçek ortaya çıkar.
"Ayaklarınızın bastığı kadarı sizinken, gördüğünüz kadarı o'nunmuş."

teşekkürlerrr...